LOST BECAME CHOSEN

For i am weak, I am Strong

2011-07-14T07:48:00.000-07:00

Today, dami kong nareslize. Nag umpisa ang araw ko ng wala, akala ko this day will be unproductive and nothing special. Pumunta ako ns skul, akala ko makakapag aral ako, but then nabigo lang ako, nauwi lang ulit ako sa pag ikot ng skul para maghanap ng pwepwestuhan. Narealize ko na umuwi na lang , sa isap ko baka sa bahay makapag aral ako kahit papaano. Nakapag aral naman ako kahit papaano, ngunit ilang oras lang ang nakalipas nakaramdam na ako ng antok. Mga isang oras din ako nakatulog, bumalik ulit ako sa school para mag simba sa VICTORY ng 7pm, kasama ko ang besbro ko na si MARLON. Dumating kami ng maaga sa church, iniiwasan na kasi namin mapunta ulit sa OVERFLOW ROOM. Pumwesto kami sa harapan kung saan kasama naming ang mga kapwa naming tamaraws. Yung oras na yun hindi ako ok, Dumating yung oras na muntik na akong umalis at iwanan na dun si marlon, ngunit parang may pumigil sa akin na umalis. Nag stay ako ng konti binalak kong tapusin na lang yung worship. Sa kalagitnaan ng worship, kinanta nila yung isa sa paborito kong worship song, “FROM THE INSIDE OUT.” Yung oras nay un nawala ang galit sa puso ko, kinausap ko lang yung diyos ko, itinaas ko lahat lahat sa kanya galit, tampo, at kung anu anu pang nararamdaman ko that time. Althrough out na nagdarasal ako hindi ko mapigilan yung luha ko na tumulo mula sa mga mata kong kagagaling lang din sa pagluha. Hindi ko alam pero binuhos ko lang lahat kanina. Natapos ang worship, ngunit nanatili na lang ako sa upuan ko. Naramdaman ko kasi na parang na empty ang puso ko ng mga sama ng loob at hinanakit. Hindi natapos sa worship ang lahat, bingyan ako ni god na maganda at napakasarap na mensahe,. Sinabi nya lang na lahat nga tayo may kanya kanyang kalakasan, ngunit sa kalakasan nay un hindi din mawawala ang kahinaan. Mahina ako sa totoo lang, physically, emotionally at spiritually. Pero tinapik lang ako ni God, sinabi nya lang na “ in our weakness, we are strong”. Binatukan lang ako ni God na hindi dapat ako magpapatalo sa kahinaan ko, God is stronger than our weakness. Hindi man ako matalino, hindi man ako kalakihan ang katawan, iyakin man ako alam ko God will help me to overcome those weakness and God will give me the power to say NO to SIN and always say YES to GOD.

For GOD BE THE GLORY.:)

15 things i want to say

2010-12-05T11:12:00.000-08:00

15 things i want to say to random people

1. sana wag akong pag ispan ng ganun, wala akong intensyon na ganun ang maramdaman mo

2. sana matupad ang mga pangarap natin

3. hinding hindi ko bibitawan ang covenant natin,

4. salamat sa pagtitiwala at pagmamahal, natutuwa ako at nakilala kita

5. hindi pa po ako aalis gagraduate lang po ako hindi mawawala.

6. sana maintindihan mo ang magiging rason ng desisyon ko.

7. sana maintindihan mo din kung bakit namin gustong gawin yun

8. dahil sayo, hindi na ako naniniwala sa first impression last

9. excited to know more about you

10. hindi po ako natatakot, mejo hindi ko lang alam kung paanu ako mag sisismula.

11. ni minsan hindi ka nagparamdam ng suporta sa akin, puro na lang ang maling nagawa ko ang nakikita mo, i hate you for that, hehe

12. salamat sa pakikinig at advice, dahil sa inyo natuto ako maging transparent. mamimiss ka namin sa hindi nyo na ituloy balak nyo next year

13. hindi ko alam ang dahilan ng pagbabago ng trato nyo sa amin.sana matuto din kaung maging transparent. try nyo po mag paturo kay #12 baka makatulong siya sau.:)

14. natutuwa ako pag nakikita kita lalo na pag ngumingiti ka.:)

15.salamat sa suporta at tiwalang binibigay mo. na appreciate ko lahat ng nagawa mo. :)

( dahil pinahirapan ako manghula ni sir jb sa post nya: http://jcbanzuela.blogspot.com/ . ako din pahihirapan ko din kayo. hehe)

Happy Thoughts 1

2010-12-01T06:03:00.000-08:00

Last November 27, 2010 sumama ako sa isang concert, kasama ang bago kong pamilya na nabanggit ko nung nakaraan post ko. Muli kong naranasa ang tumalon at mag praise and worship. Matagal ko ng hindi nagagawa ang mga bagay na yun, kaya natutuwa ako nung may nag invite sa akin para makasama sa kakaibang experience na yun. Masaya ang naging concert, lalo na kapag kinakanta yung mga kantang alam ko, ramdam ko nga ang pagiging matanda ko na sa mga ganun kasi mga luma na ang alam ko, at ang mga bago hindi ko na alam. Subrang kakaiba ang naramdaman ko nung mga araw nayun.

After ng concert pumunta kami ng technohub. Ito ang una kong pagkakataon na makapunta sa lugar na yun. Doon kami ay nag gabihan, ang sarap ng araw na yun kasi libre ang naging dinner namin. After ng malulupit na asaran at tawanan. umuwi na din kami. Kakaibang experience din ang inabot namin pag uwi. Nakakatuwa kasi kahit sa jeep puro asaran at kulitan ang ginawa namin. Nakailang sakay din kami ng jeep hanggang sa makarating sa bahay ni sir jb. Ang saya ng piling pagdating namin sa bahay nila sir. Ang ganda ng tanawin, ang gandang pagmasdan ang himpapawid. Nakakarelax ang mga tanawin, Ang sarap pagmasdan ng mga ulap na akala mo isang cotton candy na umiikot sa himpapawid. Nakakatuwa ding pagmasdan ang mag bituin at buwan na parang kumakausap sayo sa tuwing akoy napapatanaw. Naging masaya ang stay namin sa bahay nila sir, doon lumabas ang pagiging madaldal ko, na kahit ako nagulat kasi sa subrang daming kwento at gusto kong sabihin parang napuno ako at kusang sumabog sa oras na yun. Subrang masaya ang araw ko kasi yung araw na yun, nakilala ko sila sir, nakagaanan ng loob, at nakilala ko ng husto ang mga taong sinasamahan ko.
Umabot ng madaling araw ang aming kwetuhan, halos mag aalas singko na ata nung kami ay nag kaayaan ng magpahinga at matulog. Sa subrang dami naming napagkwentuhan, halos napagod kami kaya halos late na din kami nagising.

Subrang saya ng araw na yun. Nakakapang hinayang nga lang kasi wala ang iba. Malungkot man, ngunit kinailangan namin na umuwi para makapag pahinga ng maayos, nag kataon din kasing may preaching na gagawin si sir sa church nila. Masaya ang naging araw nayun, kaya pinili kong iblog. :) ayaw ko kasing makalimutan ang mga ganung pangyayari na minsan lang mangyayari sa buhay ko.:)

::diary ba ito o blog.? hehe

10:00: sa bahay
gutom, hindi pa ng didinner....:)

YOU ARE LOVED (DON'T GIVE UP)

2010-11-25T05:36:00.000-08:00

Isang malaking pagsubok ang dumating sa akin nung mga nakaraang linggo. Dito sinubok ang aking tiwala, pasensya,dangal at pagmamahal. Dito ko naramdaman ang pagkalugmok, takot at sama ng loob. Nalugmok ako sa isang kahihiyaan na kung saan sumubok sa aking pasensya, nakaramdam ng takot na baka unti unti mawala ang mga bagay na aking pinaghirapan at mga pagkakataon na kung saan ngayon ko lang nararanasan, at nakaramdam ako ng sama ng loob sa mga taong aking pinagkatiwalaan at tinuring na kaibigan. Masakit sa akin na mahusgahan ng tao lalo na sa mga bagay na wala namang katiyakan at katotohanan. Masakit na malaman na hindi pala lahat ng taong nakaharap sa sayo ay totoo. Nakakalungkot na malaman na hindi lahat ng taong malalapit sayo ay sumusuporta, minsan sila pa ang siyang gagawa at hahanap ng ikakabagsak mo. Nakaramdam ako isang hinanakit at sama ng loob hindi lang para sa mga taong pinagkanulo ako kundi pati sa aking sarili.

Ngunit kung titignan ko sa isang positibong pagtingin, masasabi ko pa ding pinagpala ako. Pinagpala ako kasi naranasan ko ang problemang iyon, nang dahil doon nakita ko ang mga totoong kulay ng mga kaibigan ko, napatunayan ko na hindi lahat ng taong malalapit sa akin ay toong kaibigan ko at mapagkakatiwalaan ko, nakilala ko yung mga taong may totoong concern sayo at sumusuporta sayo, nakilala ko ang mga masasabi kong bestfrend ko, nakakilala ako ng taong handang magbigay ng oras sayo, madamayan ka lamang, nakakilala ako ng isang besbro na kung saan tinuturing ko nag kapatid, at higit sa lahat nakakilala ako ng isang grupo bukod sa YFC na maituturing ko na ding isang pamilya. Nagpapasalamat ako sa diyos ko dahil binigay nya sa aking yung sitwasyong iyon. Kung hindi dahil siguro doon hindi ko makikilala ang mga taong totoo sa akin. Kung hindi dahil sa pagsubok na yun, hindi ko mararanasan ang mga bagay at kaibagan na meron ako ngayon. May nawala man, madami namang pumalit.

Napagtanto ko na totoo na hindi ka bibigyan ng diyos ng problema na hindi mo kayang kayanin. Hindi ka bibigyan ng isang sitwasyon o pagsubok na wala kang matututunan. Tunay nga na isang malaking pagsubok lang ang problema. Hindi kailangan palakihin, hindi kailangang baliwalain.At hindi ka bibigyan ng sugat na hindi ka makakaramdam ng sakit. Ngayon mas natutunan kong mag mahal, magmahal ng mgamahal, ika nga "LOVE even the UNLOVABLE" kasi kung hindi natin sila mamahalin sinu pa ang magmamahal sa kanila.Salamat sa mga kaibigang tumulong, nagpahalaga, nag bigay ng oras, nagdasal at nagmahal. Dahil sa inyo mas lalo akong tumatag, dahil sa inyo naramdaman kong hindi ako nag iisa at may nagmamahal sa akin.

YOU ARE LOVED (DON'T GIVE UP) by Josh Groban

http://www.youtube.com/watch?v=EGLSk3AVcUU

2010-07-19T09:06:00.000-07:00

Ang hirap pala pag terminal year ka na, lahat ng pressure matatanggap mo lalo na nung tapos na ang midterm at kailngang maghabol para pumasa. Di ko alam kung gagraduate ako naung October, ang hirap kasi ng mga subject ko ngayon. Sa katunayan may bagsak ako ngayong midterm pero di lang naman ako nag iisa. Isang patunay na kahit ang mga skolar nahihirapan sa term namin ngayon. Minsan pinanghihinaan na ako ng loob, gusto ko na sumuko at kunin na lang ulit yung mga subject na piling ko ibabagsak ko ngayong term. Iniisip ko kasi yung mga requirements na dapat ipasa, mga project na dapat tapusin, mga design na dapat ayusin at thesis defense na dapat paghandaan. Hell term kung masasabi ang term namin ngayon. Ngunit ayokong sumuko hanggat hindi pa natatapos ang term gagawin ko pa din ang lahat para makapasa. Gusto ko na din kasi makatapos. kahit na nag eenjoy pa din ako sa pagging istudyante, kelangan ko ng lumevel sa dapat kong kalagyan. Alam ko malayo pa ang mararating ko at dapat ngayon pa lang dapat ko na itong pag handaan. Hindi dapat paghinaan ng loob kung tayo ay bumabagsak, siguro nga mejo malabo pa ang direksyon kung saan talaga ako tutungo, ngunit marunong akong makinig at makiramdam para tunguin ang tamang landas kahit ito ay madilim. Alam kong may tutulong at tutulong sa akin para malagpasan ko lahat ng mga tinik at lusak na nkaharang sa daan ko patungo sa matuwid at malinaw na kinabukasan. Kaya ko pa ito. Kayang kaya pa, Wlang susuko, Kapit lang. walng bibitaw.

REKRUT

2010-07-18T09:14:00.000-07:00

July 16,2010, Friday, kasama sila Jerome, Sam, Paolo, Paul at Amiel nanoud kami ng REKRUT isang Indie film na kasali sa Cinemalaya. Ito ang una kong pagkakataon na makakanuod ng isang Indie Film. Mahilig ako manuod ng pelikula lalo na kung ang pelikulang ito ay may suspense at komedya. Pinili kong sumama sa mga kaibigan ko na manuod ng isng indie film, hindi agad ako nag dalawang isip na sumama, hindi pa kasi ako nakakapanood ng isang indie film. Kaya agad akong umoo, isang oportunidad para makilatis at maranasan ko ang mapanood ang mga sinsabi nilang “low cost movie” ngunit pumapantay sa mga bigating pelikulang pinaggastusan.

Ang REKRUT ay hango sa tunay na pangyayari ito ay pinangununahan ng mga karakter na sina Emir ( Joem Bascon) at Lando ( JM De Guzman). Sila emir at lando ay isa lamang sa mga sundalong binuo ng mg military forces para sa isang classified operation. Ngunit ang samahang ito na binuo ng isang katapatan na paninilbihan ay siya ding sumira sa kanilang pangako ng katapatan.

Bilib ako sa twist na binigay nila sa pelikula. Nung una parang boring ang pelikula ngunit habang tumatagal nagkakaroon ka nang interest para tutukan ang mga susunod pang pangyayari. Kahanga hanga din ang mga artistang gumanap sa pelikulang iyon na kinabibilangan din nila Emilio Garcia, Alwyn Uytingco,Domonic Roco, Alchris Galura, Cj Ramos, Manuel Chua,Archie Adamos at Rob Sy. Tunay na kahanga hanga ang pagkakaganap nila sa mga karakter ng pelikula. Naroron din si Maxene Magalona na gumanap ng isang cameo role. Isang kahanga hanga ang pelikulang Rekrut. Tunay nilang binigyan ng buhay pelikulang pinoy.

Isa pa sa hinahangaan ko ngaun sa mga indie film ay ang mga artistang nagpapabayad lang sa murang halaga at minsan pa nga libre lang. Nakakabilib din ang mga produsyer na hindi natakot sumugal para lang matustusan ang mga gastusin ng pelikula. Kahangahanga din ang director ng pelikula na si Danilo Gomez Anonuevo na siya din ang sumulat nito.

Ako ay humahanga at patuloy na susuportahan ang pelikulang CINEMALAYA. Mabuhay ang pelikulang PILIPINO.

MULI

2010-05-20T20:55:00.000-07:00

Ang tagal na din pa lang di ko nagagalaw etong pahina kong ito. Marami na ding nangyari na di ko nagawang ikwento sa mga taong sumusubaybay sa pahinang ito. Namiss kong basahin ang mga blog ng mga kapardz ko sa ibang mga pahina. Sana sa muli kong pagbabalik patuloy pa din ang kanilang pag subaybay at pagdalaw sa munti kong pahina.

The Return of the Fallen

2009-06-08T19:39:00.000-07:00

Sa kabila ng ilang buwan na di pagdalaw sa munting bahay ng aking kalayaan ay heto na muli at nagbabalik para ipagpatuloy at bumuo ng mas maayos at malilikhaing kaisipan na magiging sisidlan ng aking malikot na kaisipan. Sa ilang buwang ako'y namahinga, napagod at nagkubli ng aking mga emosyon, sa kakaibang paraan hinahanap hanap ko pa din ang munting tahanan ng aking kalayaan.

Namiss ko yung ganito, kakaiba talaga pag nailalabas mo yung mga nararamdaman at naiisip mo sa ganitong paraan. Nung muli kong binuksan ang blog kongg ito di ko maiwasang mapangiti sa mga naisulat ko. Ang sarap palang balik balikan yung mga pangyayari dati na naisulat mo mula sa iyong experience. Natuwa ako sa mga comment ng iba na sayang at di ko nabasa. Nanghihinayang ako sa panahon na sana ay naibahagi ko man lang sa lahat ng aking kaibigan mula sa blog na ito yung mga panahong masaya ako, yung panahong nawala ako, yung simpleng kwento ng buhay ko.

Pero tapos na yun, nandito na muli ako at nagbabalik, muling gagawa at magpapatuloy ang ikot ng aking buhay mula sa blog na ito.

Sa simula ng aking pagpapatuloy sa pagtuklas at paglikha ng makukulit na imahinasyon akoy umaasa na ako'y muli yung bibisitahin. salamat. :)

I am weak but im not a loser.

2008-09-26T20:34:00.000-07:00

Sa wakas makakapag blog na ulit ako, ilang buwan na din natutulog itong bahay ko na kung saan naiwanan ko na lang siya na nakatuwangwang, marumi at di maaus. Ilang linggo na pala ako di nakakapagkwento sa munti kong tirahan ng mga sulating nagkkwento ng buhay ko sa pang araw araw.

Kamusta na ba talaga ako?

Masaya Ba?/

Malungkot?

Masaya nga ba ako ngayon?? masaya sa mga nakakasama at nakikilala ko, sa mga ginagawa ko at sa inaasal ko.? May mga oras na piling ko malaya na ako. Nagagawa ko na kasi yung mga bagay na gusto kong gawin. Nasusubukan ko nayung mga bagay na dati pang kumukulit sa aking imahinasyon. Nakilala yung mga taong gusto ko makasama, bagamat ibat iba ng mga ugali at persipsyon sa buhay, masaya pa din ako na nakakasama ko sila. Nasubukan ko na ding ipakita yung totoong ako, yung ako na ilang taon na ding nakubli sa pagkukunwari. Mahirap gawin, mahirap isipin pero minsan masarap ding kumawala at gawin yung mga bagay na gusto mo, mapabawal man o mapabuti.

Ibang mundo na nga ba yung kinagagalawan ko, o hamon lang ito na dapat kung harapin.? Kagaya ng dati , gusto ko makawala sa makamundo kong sarili . Gusto to ko maipakita sa lahat kung anung meron ako, kung anung pwede kong gawin. nagunit sadyang pinangungunahan lang talaga ako ng takot na sumubok, natatakot na baka mamaya ay magkamali at masakatan.

Sa unti unting pagtuklas sa sarili ko, di ko maiwasang bumagsak at umiyak. Masakit pala! Sa pagtahak ko sa daang di ko pa nadadaanan, minsan naliligaw din ako, di ko malaman kung saan ba talaga yung tamang daan. Di ko alam kung saan ba talaga ako patutungo.

Sumuko na din ako na parang gusto ko na lang ng ganito na lang ako, mag isa , batang invisible.! Pero kung hihinto ako, panu ako magggrow? Panu ko malalaman yung talagang direksyon ng buhay ko. Panu ko malalaman yung worth ko.

Kaya ngayon patuloy pa din ako lumalaban, patuloy na nagmamasid at tumutuklas ng mga bagy na makakapagbigay ng direksyon ng meaning ng buhay ko.

Narealize ko na sa pagtahak mo sa daang patungo sa diyos mo at sa sarili mo, di mawawala yung madadapa ka, mauuhaw, mawawala sa tamang daan. Ngunit sa patuloy na di pagsuko, pagtayo, at pagsubok sa mga daang matitinik at mababanging bahagi ng buhay, doon mo makikita na yung gusto mong malaman at madiskubre ay nakuha mo na. Sa simpleng pagtayo at di pagsuko sa mga pagsubok ay isa ng senyales na malakas ka at di ka nagiisa, may worth ka at di ka talunan. Mapapatunayan yan ng mga taong patuloy na sumusuporta sayo at umaalalay.

Sa pagsubok ng buhay di ka mag iisa basta ang diyos ang iyong kasama.

LOVE and LOVE until it HURTS no MORE

2008-08-21T01:10:00.000-07:00

Ganito ba talaga ang pakiramdam ng nagmamahal. Masarap ngunit mahirap, masaya ngunit masakit, nakakabaliw ngunit masayang isipin. Ganito na siguro yung nararamdaman ko. Inlove na ba ako? o sinusubukan ko lang ang sarili ko na mabago yung paligiran na nakasanayan ko na. Sa totoo lang hindi na bago sa akin nag magmahal, ang magmahal sa kaibigan ay parang walang pinagkaiba sa pagmamahal ko sa sarili ko. Ganun ako magmahal, paminsan minsan ay nasasaktan ngunit kadalasan naman ay naliligayahan. Ilang taon na din yung sumubok ako magamahal ng "special one" na masasabi ngunit sa di kasiguraduhan di ko na pinagpatuloy.

Meron nga bang special someone na masasabi?? Ganyan yung pagiisip ko noon, na para bang sapat na sa akin na may nagmamahal sa akin bilang kaibigan at turingang magkakapatid. Nguint napagtanto ko, kelan ko ba mararamdaman yung special love na nasasabi,?? Kelangan ko na nga siguro na panuorin yung pelikula ng idol kong si John Llyod para malaman ko kung anu ba talaga meron sa "special love".

"Everyday I've been thinking about you I can't stand another day without you Gotta memory that I hope comes true. Is this love? Every night a little hope is passing. Is there something here that could be lasting. Every beat of my heart is asking.Is this love? What was i thinking, Trustin' and believin' in you. Your words are misleading ,And now I feel like a fool
Is this Love?? " isa sa mga linya sa kanta ni Sarah Geronimo.

Napapnsin ko na din na sa ilang araw na ako ay malungkot, siya ang dahilan. Ang kasiyahan na nararamdaman kapag nakikita mo siya, at ang maapektuhan sa love story na pinanunuod sa TV. Kinikilig?? ito na ba yung pakiramdam na nararamdam ko, sa tuwing narerelate ko ang sarili ko sa pelikula ng romansa o sa twing siya ay aking makikita, o sa oras na siya ay kasama. OH MY GULAY!! Ito na nga ata. IN LOVE na ako.

Dapat na ba ako magsaya o dapat akoy matakot na. Dahil sa unang babaeng mamahalin ko ay baka mawala pa. Nakakatakot na baka sa unang pagkakataon ako ay sumablay pa, na baka matulad sa mga baliw sa pagibig na napunta sa kawalan.

Pero wala naman siguro masama kung aking susubukan na sa pagmamahal akoy muling magtiwala. Ang masaktan ay bahagi na ng buhay ng isang tao, at ang magmahal na siguro ang pangunahing dahilan kung bakit marami ang patuloy na nasasaktan. Ngunit sa lahat ang pag ibig na nga ang pinaka misteryoso at pinaka masarap sa lahat, na kung saan lahat pwede makaranas at pwedeng makaramdam.

LOVE and LOVE until it HURTS no MORE!!

The Final Three

2008-07-09T21:43:00.000-07:00

Natapos na ang kabanata ng Emilia Bldg hawsmate. Nakaklungkot isipin na magkakahiwalay na kami ng mga hawsmate ko na sila Gerald, Kua Nik,Gj,Edz,Fjordz. Ilang months lang ang tinagal namin sa Emilia after namin sa Marzan kung saan dun kami unang nagkasama sama sa iisang bahay. Nakakalungkot kasi for almost 3 years kami mgakakasama sa iisang bahay (although palipat lipat ) nakilala namin ng lubos ang bawat isa, minahal at tinanggap kung anu mang amoy at ugali meron ang bawat isa.

Kuya Nik ang Joker ng Bahay, yung pang aasar niya at ingay na binubuo ng matatabil ngyang bibig. Nakakamiss din yung mga pangaral at inspiring word na binibigay niya, sa talino at husay niya sa pagsasalita sino ba ang di mapapaniwala at mapapabelieve. Ito din yung taong subrang malambing at maaalalahanin na kung saan yun yung subrang namimiss ko sa kanya. Pero ganun talaga ang buhay, kelangan tanggapin na sa buhay walang permanente, kelangan nating tanggapin na ang panahon ay lumilipas din.

Si Edz ang dancer ng bahay. Nakakamiss yung mga dance move at yung mga maalindayog na musica ng radyo. Nakakalungkot kasi di naging ok yung pagtatapos ng aming kabanata bilang hawsmate. Nagkaroon kasi ng konting alitan na kung saan di talaga mawawala sa isang bahay. Siyempre di nagtatapos ang pagkakaibgan namin.

Si Fjordz ang writer ng bahay, Nakakamiss yung sibangot effects at ang inagy niya, haha siya kasi yung taong pagkausapan mo parang kausap mo siya sa malayong lugar, mabibingi ka sa lakas ng boses, pareho sila ni gj, hehe. Ito yung taong super lagi emoticons, lagi seryoso hehe. Nakakamiss yung mga panahon na lagi kaming magkasama, sa lahat ng mga gathering at gala lagi kami magkasama, Isa siya sa bumubuo ng barkadang "apat dapat" hehe. Malupit ito lalo na sa pagsusulat sa kanya ata ako nahawa magblog eh, Namimis ko nung bro na ito na kahit mejo sa ilang moments natitra namin sa bahay ay nagkaroon kami ng tampuhan. Alam ko naman na kahit di na kami magkakasama sa isang bahay, kasama pa din siya sa barkadang bumubuo ng buhay ko.

Si Gerald,Gj at ako na lang ang natitirang matibay.Ngayon magkakasama kami ulit sa iisang panibagong bahay na kung saan panibagong hamon at hawsmate naman ang haharapin namin. Hindi ko masasabi na ito na yung huling bahay na tutuluyan namin at hindi ko din masasabi kung hangang saan at kelan pa magtatagal ang pagsasamahan naming natitirang tatlo, Ngayon magkakasama kami sa panibagong tahanan, ang aming bagong bahay sa Miguilin, ito na yung pangatlong bahay namin and hope it will be the last and sana sa natitirang panahon na magsasama kami, mas makilala pa namin yung isat isa at magmahal na parang mga magkakapatid

it happened

2008-07-07T19:05:00.000-07:00

Finally it happened!!

Last saturday, july 05,2008 ginanap ang pinaka fresh at pinaka aabangang FRESH PARTY ng taon, isang astig at napakalupit na activity ni God para sa mga Freshmen ng campus based.

Isang kakaibang experience at saya ang naramdaman ko nung mga araw na yun. Una na ang mahigit kumulang na participants from YFC FEU-EAC ang dumalo at nakisaya sa napakalupit na party ng taon. Nakaka tuwa kasi isa to sa unang pagkakataon na kung saan naranasan ng YFC FEU-EAC ang makapagdala ng ganung bilang ng participants sa nasabing activity. Mahirap kung mahirap na masasabi na ihandle ang ganung kadaming participants lalo na na hype na hype sila sa activity. Nakakapaos ng boses, nakakapagod magsalita GUTOM na kung masasabi pero behind all that stress and pagod ay yung happiness and yung sarap na mafifeel mo during that time na masaya mong nakikita sa kanilang mga mata yung kasiyahan.

Pangalawa, isang malupit na ULTIMATE BONDING EXPERIENCE (UBE) ang nangyari after ng Fresh Party. After ng fresh napagkasunduan ng iba na huwag muna umuwi at sulitin muna yung time na kami ay magkakasama. Nakakatuwang isipin na sa pagod at antok na nadadama ng mga tao ay napagisipan pa nilang magovernite. Isa ako sa mga unang umoo na kami ay magovernite. Pawan natabunan ng saya yung pagod na nadarama ko.

Sa bahay nila Ochie kami tumuloy. Ang saya ng mga oras na yun. 16 kami nagovernite, ang dami diba kaya ang saya. Nakasama ko yung mga taong di ko kilala, di ko gaanu kaclose, at yung mga taong ayaw magpakilala. Ang lupit kasi sa isang magdamag na kakclose ko silang lahat. magadamagang kwentuhan ng mga nakaktakot, kulitan, tawanan, kwentung elementary at mga kwentong wala naman sa topic ay nasisingit. hahaha ang lupit ng mga oras na yun. doon ko lang ulit naranasang mapaiyak sa kakatawa.

Nag pakaadik lang kami sa kape, kumain ng kung anu anu, nag sopas sa umaga, mami, champorado, pandesal, kape ulit, ham, cornedbeef at kanin. ang saya ang daming food. Isang malupit na bonding moments naman ng yfc ang nangyari, na tiyak na ttreasure ko at mauulit pang muli.

Salamt kina OCHIE, sa pagpapatuloy sa amin, sa pagpapakain sa amin at pagtanngap sa amin, salamat ng marami.
Sa mga nakasama ko na sila, Tj, N0Mar,VinCeNt,OcJie, PatRick,HarrY,ANgeLicA, Kaye Anne, KC,Jep,KhaYe,GlEnn, TiAmps,Dax,KiNg, SALAMAT ng madami sa napakasayng bonding moments.

NOOD tayo ALONE ah.. hehehe at Ang EneRgY!!!

GODBLESSS...

Leadership Training 08

2008-06-09T19:33:00.000-07:00

Last may 25-27 2008 nag karoon kami ng Laesdership training sa FEU-Eac na ginanap sa Caliraya Re-creation sa Lumban Laguna. almost 100 of student leaders sa Feu-Eac ang dumalo sa nasabing activity na pinamunuan ng Student Afairs Office.

Malaking pribelehiyo na masasabi na mapasama bilang isang student leaders sa FEU-EAC. Sa nabanggit na Activity ng SAO, pinakita nito ng bilang isang leaders ay hindi isang burden o dagdag bigatin bilang isang istudyante bagkus nakakatulong pa ito para maging isang magaling na istudyante. Tama nga naman na masasabi na "many are called, but Few are Chosen". Sa dami ng istudyante dito sa FEU-EAC napakaswerte mo kung mapapasama ka sa mga leaders na masasabi.

Bilang isang LEADERS kasi hindi lang yan magaling dahil may pangalan siyang dala dala bagkus magaling yan kasi nasa puso nya ang pagseserve at hindi iniisip ang kung anu mang makukuha niya. Bilang isang leaders din, marunong ka dapat makinig, sa lahat iyan ang importante. Makinig ka sa mga co-leaders mo hindi lang lagi sa kURO KURO mo.
Marunong ka din dapat makialam, makialam sa tamang paraan, dapat alam mo ang lahat ng pang yayari di yung pag sasawalng bahala mo lang

Napakasarap na mapabilang sa isang organisasyon na kung saan hindi ka lang natuturing na isang leaders bagkus natuturing kang isang kapatid at pamilya. As President ng organisasyon ng Youth For Christ, mabigat na siguro masasabi ang hawakan ang ganitong org sapagkat hindi lang paglelead ang gagawin mo dito kundi magmamahal ng mga tao. Sa pagtanggap ko ng service na ito, hindi ko inisip yung hirap dahil sabi ko nga kanina wala nanmang mahirap na gawain kung gusto mo yung ginagawa mo.

Siguro Yung yung nagbigay spice sa pagseserve ko sa YFC, yung hamon na kelangan sa pagseserve kelangan magmahal at magmaghal ka lang ng mga tao. Napagtanto ko nga na toto ngang mahirap ng mg ato lalo na yung mga taong ayaw magpamahl. pero sa lahat ito pala yung pinakamasarap na gawin ang magmahal.
Act1:8

Sa LTS di ka lang tuturuan maging isang magaling na leader, pati ang pakikipagkapwa mo mo madedeveloped mo. sa pag slide sa mud na isa sa mga nagustuhan ko sa lahat ng mga activities dito sa Caliraya. First time to na mag paduilas sa napakataas na mudslide, na kung saan habang bumababa ka sumusakit din yung pwet mo sa kakapalo sa mga matitgas na bato at lupa sa ilalim ng slide nito.

Masaya yung experience na ito. dito ko kasi nakilala yung mga taong di ko ko madalas makausap. Dito ko din sila nakabonding yung mga taong madalas ay iniisnab lang ako. Masaya yung experience ko sa CAliraya. And promiswe ko babalik ako dito. at susubukan ko yung mga activities na diko nagawa like, wall climbing, Horse back riding, and etc..

Anime Fever

2008-05-20T00:46:00.000-07:00

Now a days na hihilig na ako manoud ng mga anime series, dahil siguro ito nung napanood ko yung fushigi yugi. Dati adik siguro ako sa mga korean series, and napapbili ng kung anu anung dvd na korean series at movies sa Quiapo at Divisoria. Pero ngayon aling anime na din yung napapanoud ko at patuloy pa din sinisimulan ang pag kulekta ng mga pirated nd DVD ng Quiapo at Divisoria.

Siguro masasabi kong astig talaga ang manoud at magbasa ng mga manga, hindi dahil nakak aliw sila at nakaklibang. Sa anime kasi natototo ka sa mga story nila, maging positibo sa mga bagay na akala mo hindi mangyayayari. Ang paglaruan ng konti ang imahinasyon na nagiging isang dahilan para makapagisip ng kung anu anung mga bagay na makakabuti para sa iyo, at mga creativity na mgagawa mo sa isipan mo. Nakakaliw tignan yung mga eksenang, ganito kung saan pinaglalaruan yung isipan mo na para bang kahit na alam mong imposibleng mangyayari , ehnangyayari sa sarili mong isipan na para bang nagkakaroon ka ng sarili mong mundo at realidad.

Ito yung mga anime na tapos ko ng panuorin.

Fate/ Stay Night

Plot Summary:

Shirou Emiya lost his parents in a fire when he was young and was later adopted by a sorceror by the name of Kiritsugu Emiya. Although he was full of admiration for his adopted father and yearns to become an ally of justice, Shirou has limited powers and was unable to become a strong sorceror like his father. That is until one fateful day, he was drawn into the Holy Grail War and had to summon a female "Servant" known as Saber in order to protect himself. It turns out that the Holy Grail War involves a series of battles among powerful sorcerors to fight for the possession of a relic that will grant one's wishes, the Holy Grail. There are altogether seven "Masters" who can summon their respective "Servants" from different classes known as Saber, Archer, Rider, Berserker, Lancer, Caster and Assasin. These "Servants" have to hide their names in order not to reveal their weaknesses to the enemies. The story revolves around Shirou and his entanglement in the Holy Grail War.

Saint Beast

In the ancient past, the Highest level of angels, the Six Saintly Beasts reigned supreme as the beast kings. Two of the Saint Beasts disobeyed Gods order and was sealed away in a Hellish place. Now after thousands of days and nights, the barrier has weakend and they escape. So the remaining four must go to Earth and stop them from causing trouble.

Fushigi Yugi a Mysterious Play

2008-05-19T19:57:00.000-07:00

Fushigi Yugi
Purpose of Title~Fushigi Yuugi means Mysterious Play, which I guess is supposed to be like they're giving on a play in the book.

Fushigi Yugi is about a 15 year old girl named Miaka Yuki. She’s just a normal teenager, trying to get into a big school . She wanders with her friend Yui Hongo (Yui-chan) into a huge library, and springs to a juice machine. Her 100 yen coin falls and as she goes to get it, a mysterious red bird flies over her. Chasing after it, she meets Yui again and an ancient book falls to the ground off the shelves. Since Yui is an expert at ancient Chinese, she starts to read the book, and both of them are sucked into it. Looking around at a strange country side, some slave traders come by. Suddenly, as we’re about to lose the main character, a handsome young man with the Chinese symbol of “ogre” saves them both from the scary slave traders.

Then, after the man leaves, Yui is taken away by a red light (Miaka doesn’t see this, because she’s fishing out a coin for the man as payment)back to the library to read what happens to Miaka. Miaka gets scared, then hops a ride on the back of a cart to the city of Konan. There she searches for the man who saved her, thinking he stole Yui. As friendly as she is, she follows a man to an abandoned portion of the city, and again things look bleak for our heroine, but then the man with ogre on his forehead appears and saves her again. Then he agrees to help her find Yui. While back in the village, the emperor arrives. Stupidly, Miaka jumps out of the crowd and asks him for part of his crown.

She trips and accidentally pulls down a portion of his decorative cloth. Again, the ogre boy comes to save her (adding in a kiss as his “payment”), but she suddenly glows red and disappears. She sees Yui reading the book, calls out to her, but is sucked back into the hot guy’s arms. The emperor orders the guards to seize them both, instead of executing them. Once in the palace, they are locked in a dungeon, but Miaka gets them out (really funny scene with bubble gum) and they hide in a room with the bird that Miaka originally saw flying in the library, Tamahome (Sou Kishuku) explains the legend of Priestess of Suzaku. Then, as he’s talking Miaka finds food and gets lost from him, then meets a strange “girl” at the gate named Hotohori. She finds out it’s the emperor (a GUY!), and he takes her and Tamahome back to the castle. There he asks her to save Konan by getting the power of the Suzaku, and finding the Suzaki Seven. She finds out that Tamahome (the Crab) and Hotohori (the Sea Serpent) are two of them, so she has to find the other 5. Hotohori assembles all his scholars and soldiers to see if they are one of the seven. Miaka tests them by ticking them off, and they all go at her. She hides under a gazebo , and the soldier hits one of the pillars down, making it collapse.

Tamahome saves her by diving and holding all the weight on his back, and swears to protect her. Then, as Tamahome can’t bear it anymore, a lady walks up and casually throws the heavy roof of the gazebo off of Tamahome. . Nuriko treats Miaka like shi–I mean poo, but Miaka still tries to be friends with her. Nuriko admits that her love for Tamahome was only to get Miaka jealous, and she really likes Hotohori. After gatehring the suzaku seven lady miaka was reday to summoned the suzaku and make three wishes, but then miaka was failed to summoned suzaku because one of the suzaku seven is a traitor, they didnt know that one of the seven is one of the seven waarior of seiryu. Miaka became hopeless to free her bestfriend yui and be back to their own world. But theirs another way to summoned suzaku,, then another adventures waiting for them....

-the ending of these story is so cool, that even you will believe that reencarnation are true.. "LOVE IT"

LSS # 3

2008-05-19T01:39:00.000-07:00

Realize

Colbie Caillat

Take time to realize that your warmth is crashing down on in.
Take time to realize that I am on your side.
Didn't I, didn't I tell you?
But I can't spell it out for you.
No, it's never gonna be that simple.
No, I can't spell it out for you.

If you just realize what I just realized,
Then we'd be perfect for each other,
And we'll never find another.
Just realize what I just realized,
We'd never have to wonder,
If we missed out on each other now.

Take time to realize,
Oh, oh, I'm on your side.
Didn't I, didn't I tell you?
Take time to realize this all can pass you by.
Didn't I tell you?
But I can't spell it out for you.
No, it's never gonna be that simple.
No, I can't spell it out for you.

If you just realize what I just realized,
Than we'd be perfect for each other,
And we'll never find another.
Just realize what I just realized,
We'd never have to wonder,
If we missed out on each other oh.

It's not the same.
No, it's never the same,
If you don't feel it too.
If you meet me halfway,
If you would meet me halfway,
It can be the same for you.

If you just realize what I just realized,
Than we'd be perfect for each other,
And we'll never find another.
Just realize what I just realized,
We'd never have to wonder...

Just realize what I just realized,
If you just realize what I just realized... ooh ooh.
Missed out on each other now.
Missed out on each other now.

Realize, realize, realize, realize, oh.

*After ng Tatoo ni Jordin Spark, isa na namang kanta yung tumatatak lagi sa isip ko at palaging na LSS sa kantang ito. Nung unang narinig ko ito para bang ang tahimik ng paligid at kusang umiikot yung mundo ko sa kantang ito na pawang kinakauasap ako ng kanta. Me time talagang napapaRealize ako every time na aalala ko yung mga times na sinayang ko na kasama yung taong mahalaga sa akin. Siguro sa mga panahong ito yun yung kinakanta nya sa akin then after nun ay yung kanta ni Jordin Spark na tatoo. Masakit isipin na masaya na siya sa piling ng iba, pero kelangang tanggapin kasi nagkulang din ako.. kung nung una pa lang sana na realized ko agad kung anu yung nawala sa akin at kung panu iikot ang mundo ko kung siya kasama ko, sana ngayon masaya na din ako tulad ng saya na nararamdaman niya ngayon. kung noong palang sana....

HAPPY VALENTINES

2008-02-15T00:36:00.001-08:00

Kahapon araw ng mga puso. Nakakatuwa ,nakakaexcite kasi me kadate ako. AW AW uhm anu daw!!!! Yes!, me dinate ako kagabi. haha Pero its a friendly date. Gusto ko lang na ienjoy yung araw na yun. Thats my first date sa aking buhay.
Nakakatuwa kasi first time kong magbigay ng flower sa isang tao. Uhm nakatuwa pala ang gaganda kasi ng flower sa dangwa( dumayo pa ako ng dangwa para makabili bng flower). nakatuwang makakkita ng ibat ibang uri ng flower, ang kukulay nila ang ang sarap tignan. nung una ayaw ko pang bumili ng flower kasi gastos lang pero iba kasi yung dating ng flower na nabili ko parang nang aakit. haha. Nakabili ako ng white roses, dapat pink bibilin ko or red pero naisip ko its a friendly date lang, theres nothing behind that occasion. Basta gusto ko lang lumabas kasama siya. Nabili ko yung rose sa murang halaga. siyempre kailingang maging wais. Naging ok yung date namin, kahit nawala sa plano. ang plano ko kasi manoud ng sine and bonding lang pro dahil punuuan sa sine at me curfew siya, nauwi kami sa fine dining ang kwentuhan lang. Astig nga eh kasi as in wala na akong pera nung time na yun kasi nagoffline yung mga atm teller machine sa mall. haha buti na lang at nagkasya yung 250 kong pera. haha
Simple pero malupit yung araw ng mga puso sa akin. Me gift pa siya for me kasi MALAPIT NA ANG BIRTHDAY KO. haha pero i just want to clarify somthing, theres nothing wtrong dating some one, basta alam mo yung priority mo at inanalagaan mong dignity. theres nothing malicious sa ginawa ko. That a FRIENDLY date, kaya walang dapat gawan ng isyu.. Hahaha
Hope na anging masaya din ang araw ng mga puso ng mag kaibigan ko.
HAPPY KAPUSO DAY!!!

LSS # 2

2008-02-05T19:15:00.000-08:00

Tattoo
by Jordin Sparks
album: Jordin Sparks (2007)

oh oh oh

No matter what you say about love

I keep coming back for more

Keep my hand in the fire

Sooner or later I get what I’m asking for

No matter what you say about life

I learn every time I bleed

The truth is a stranger

Soul is in danger I gotta let my spirit be free

To admit that I’m wrong and then change my mind

Sorry but I have to move

on and leave you behind

I can’t waste time so give it a moment

I realize nothings broken

No need to worry about everything I’ve done

Live every second like it was my last one

Don’t look back got a new direction

I loved you once, needed protection

You’re still a part of everything I do

You’re on my heart just like a tattoo

Just like a tattoo

I’ll always have you (I'll always have you)

Sick of playing all of these games

It’s not about taking sides

When I looked in the mirror didn’t deliver

It hurt enough to think that I could stop

Admit that I’m wrong and then change my mind

Sorry but I’ve gotta be strong and leave you behind

I can’t waste time so give it a moment

I realize nothings broken

No need to worry about everything I’ve done

Live every second like it was my last one

Don’t look back got a new direction

I loved you once, needed protection

You’re still a part of everything I do

You’re on my heart just like a tattoo

Just like a tattooI’ll always have you (I'll always have you)

If I live every moment

Won’t change any moment

There's still a part of me in you

I will never regret you

Still the memory of you

Marks everything I do,

oh I can’t waste time so give it a moment

I realize nothings broken (yeah)

No need to worry about everything

I’ve doneLive every second like it was my last one

Don’t look back got a new direction (don't look back)

I loved you once, needed protection (no, no)

You’re still a part of everything I do

You’re on my heart just like a tattoo

I can’t waste time so give it a moment (i can't waste time)

I realized nothings broken

No need to worry about everything I’ve done (no need to worry)

Live every second like it was my last one

Don’t look back at got a new direction (don't you ever look back)

Iloved you once and I needed protection

You’re still a part of everything I do

You’re on my heart just like a tattoo

Just like a tattoo

I’ll always have you

>this song completely defines my state of my heart ryt now. I really dunno if im just hurting myself to let go something or someone. And moving on is really hard to do. I dont know if i did something wrong with that person. I really dont know why he/she needs to act like that.

I really want na ma ayos ang lahat. Mahirap kasi umiwas. Pero I think na, theres no way na mayos kasi everyone needs a space. Ako i really need a space.

on this lines dito ako naka recover.

I can’t waste time so give it a momentI realize nothings brokenNo need to worry about everything I’ve doneLive every second like it was my last oneDon’t look back got a new directionI loved you once, needed protectionYou’re still a part of everything I doYou’re on my heart just like a tattooJust like a tattooI’ll always have you (I'll always have you)

> pero sabi nga ng kanta "youre still apart of everything i do, You are on my heart just like a tattoo. Di ko pa din siya pede kalimutan dahil marami na kaming napag samahan and amaybe in time magkaroon ng pagkakataon na maaus ang lahat.. I believe.....

Purpose Driven Life (journal)

2008-02-05T18:48:00.000-08:00

Give Life With Your Words
by Jon Walker

Words kill, words give life; they’re either poison or fruit – you choose. (Proverbs 18:21 MSG)
You have the power to kill or give life.

Yes, you, gentle reader – a follower of Christ – are capable of murder, and so am I. We can speak death with our words, or we can speak life.

Perhaps you’ve been on the other side of the killing kind of messages: “You’re not smart enough. You’re not thin enough. You’re not fast enough. You’re not good enough. A real Christian wouldn’t think such a thing.”

In a world where people are beat up and put down, God gives you superhero power to punch through the negativity. You speak life to others when you say: “You matter to me. I like you just the way you are. You’re human, anyone could think that. Your life counts. You were created for a purpose. God loves you, and you’re incredibly valuable to him.”

Your words may be the only encouraging thing some people hear in a day, or a week, or a month. You – yes, you – can become the voice of God’s grace in the lives of others, supporting, loving, helping, and encouraging with the words that flow from your mouth. (Romans 14:19b)

In the New Testament, the word ‘encouragement’ often means “to come alongside.” We’re to come alongside one another, “building each other up,” just as the Holy Encourager comes alongside us to teach us and remind us of the way of Jesus. (John 14:26)
We become encouragers when we stop looking down and start looking up (Colossians 3:2) – the need and opportunity for encouragement is everywhere. “Each one of us needs to look after the good of the people around us,” (Romans 15:2a MSG) and this “will build them up.” (Romans 15:2b NLT)

So, how about it? Will you become today a consistent source of encouragement to those around you? It’s a choice on your part. You can lift a person’s spirit, change the atmosphere of your office, or lighten the burden of someone in your small group. The Bible says we should “look for the best in each other, and always do your best to bring it out.” (1 Thessalonians 5:15b MSG)

What does this mean?

· Commit to encouragement – Make a choice to build up the people around you. Fill your conversations with phrases like: “I believe in you,” “I’m grateful for you,” “I see God using you,” “I appreciate you,” and “I’m glad you’re in my life.” The Bible says we should “encourage one another and build each other up.” (1 Thessalonians 5:11 NIV)

· Value others – An encourager works hard at bringing the best out in others. Value people by understanding they are valuable to God. He encourages you in spite of the failings in your past; he believes in you in spite of those annoying, little things you excuse in yourself but criticize in others. J (Quite honestly, this thought compels me to give grace to others.)

· Be encouraged – Encourage yourself, for “there is good news of great joy for all people, and his name is Christ the Lord.” (Luke 2:8-10)

© 2008 Purpose Driven Life. All rights reserved. Pastor Jon Walker is a writer for http://www.gracecreates.com/.

Blessed

2008-01-21T18:26:00.000-08:00

Hindi ko inaasahan na ganito ang magiging impak sa akin ng nakaraang Youth camp. Daming imosyun ang nararamdaman ko. Di ko akalain na mararamdaman ko yung "something" na sinasabi sa amin nila mama Raks nung kamiy mag youth camp. Ganito pala yung piling kapag alam mong me "anak" or aalagaing mga babies sa YFC. Napaka chalenging sa part namin ni Acey dahil sa iilang buwan na natitira para sa aming service, kelangan naming ipakita sa kanila or maipadama yung pagmamahal na nadama namin sa YFC. Napaka sarap tignan ng mga baby YFc na talagang buong tiwala silang nagshashare sayo at nagcacare sayo. Hindi ko maiwasang maging emosyoal pag nakikita ko silang masaya at nabibigyan ng pagkakataon na makauasp sila at maka bonding. Ngayon hindi na mahirap sa amin ni acey na maghanp ng papalit sa amin dahil ngayon palang sa pagtayo ng mga bagong YFC sa campus namin nakikita na namin na may patuloy na tatayo at mag papatuloy sa Henerasyong inalagaan at minahal ng aming mga inat ama sa YFC. Masyado pang maaga para masabi kong sinu sino sila pero ang masasabi ko lang ay natutuwa ako sa kanila at ibibigay ko talaga yung aking buong effort para maipakita sa kanila at maipadama sa kanila yung love na nadama namin nung kami'y nagsisimula pa lamang.

2008-01-15T07:03:00.000-08:00

Sobrang daming blessing ang dumating sa buhay ko ngayong linggo pa lamang. Una na nga ito ay yung victorios naming camp kung saan ay may lima kaming bagong babies na aalagaan. Nakakatuwang isipin na yung inaakala mo na hindi na kayang maituloy dahil sa daming kakulangan sa preparasyon at man power ay magiging ganung kavictorious. Tunay ngang si God ang kikilos kapag pinagkatiwala mo lang sa kanya. Tunay na pinatunay ni God na talagang hindi nya kami pinpabayaan. Subrang nakakatuwang isipin na 21 lang kami sa camp pero naging malaking impak ito sa mga bagong babies namin. Subrang ang sarap ng piling na nagpapasalamat sayo ang mga bagong babies dahil naging sulit at subrang naging masaya sila during camp. At subrang nakakadurog ng puso pag naririnig mo sa kanilang mga bibig ang pangalan ng diyos, at ipagmalaki sa mga kaklase at kaibigan na YFC na sila. Subra lang talaga ako pinapabilib ni God. Gusto ko lang ihonor yung mga taong sumuporta at nagbigay oras para paglikuran yung diyos natin. Gusto ko lang Ihonor yung aming SERVICE TEAM.

Cedric- subra kong inohonor yung taong ito. Ginampanan niya yung pinakamahirap na trabaho sa Camp kung saan binuhos nya talaga ang kanyang oras para magawa nya yng kanyang tungkulin. Subra kong inohonor yung taong ito kasi kahit na wala siyang kapartner, di siya nawalan ng pag asa at nakarinig ng reklamo sa kanya. Subrang salamat Cedric.

Emman Espino- Ang cook at music min ng camp. Subrang inohonr ko lang yung taong ito kasi di siya tumanggi sa mga gawaing binigay sa kanya. Subrang salamat sa masarap na pag kain na inahain mo sa amin. Subrang inohonor kita kasi a pagbibigay mo ng oras sa camp ay nag papakita na todo ang supota mo sa YFC. Salamat

Emman Arroyo-isa in sa mga dapat na ihonor. Isa siya sa nagbigay saya at nagbigay ng malaking tulong sa paghahanda ng pagkain at pamamlengke. Ang pag gising ng maaga ay di biro. Subarng salamt kasi i kami nakarinig ng reklamo mula ayo. Salamat kasi nagbigay oras ka para makasama at mag serve sa camp.

Harris- Subra ko din ihohonor yung taong ito kasi nung enrollement ko lang siya nakilala at nung sya ay inaya para maging service team sa camp kahit na YFC siya sa ibang lugar ay di sya tumanggi sa alok ni god sa kanya. Subang kahono honor lang tiong taong ito kahit na di pa niya kami gaano kilala eh di sia nahiyang pakisamhan kami.

Edcha – sa pagtulong s kusina at siguridad ng camp. Sa pagpapasaya at pagbibigay oras sa camp

Jhec- sa oras na binigay niya sa camp. Sa pagmamahal at pangangalaga niya samga bata. Kahit bago pa lang siya sa campus based ay nagserve pa din iya sa camp. Ganun din si

Kris- na nagmahal at nangalaga sa aming mga babies, khit na tahimik siya hini ito naging hindrance para mahalin at pagsilbihan si God through that camp.

Jhem- sa pagbibigay oras at sa patuloy na pagseserve kay God through YFC. Di niy inalintana yung pagod at gutom. Patuloy pa din siya nagmamahal ng iba despite sa dami ng problema niya.

Ate mayz- sapatuloy na pagsuporta niya sa amin, kahit wala siya sa EAC ngayon inparamdam pa din niya yung pagmamahl niya sa amin. Sumama pa din siya at nagbiagy ng talk despite sa dami ng problemang dala nya at kakapusan ng pera. Hindi naging hadlang sa kanya ang kawalan ng communication sa amin. Salamat sa taong ito kasi sa pagbibigay pa lang ng oras nya sa camp ramdam na namin na mahl kami ni god.

Mama Rakz- sa patuloy din na pagsuporta, pagmamahal at pangangalaga sa amin. Sa mga advise niya at tulong sa amin sa pagbibigay oras at gabay sa patuloy na pagsama sa amin sa dasal. At walang sawang pagbibigay inspiration sa aming lahat. My ever dearest mother in yfc.

Tay fello- sa suporta at pag mamahal, sa pagkalinga at inspiration, sapagtulong hindi lang financial. Sa patuloy na pag agapay sa amin kahit SFC na siya. At ang patuloy na pags ama sa amin sa mga dasal niya.

Acey- sa patuloy n pagtayo niya kay kristo. Sa pagbibigay inspirasyon sa lahat. Sa patuloy na pagdarasal sa campus namin at sa mg taong mahal niya. Sa pagiging malambing at pagtitiyaga niya sa amin. Sa pagpapatawa niya sa amin at pagsuporta sa akin. My evrr dearest partner salamt at subrang ka honor honor ka.

Livy- sa atuloy na pagsuporta sa yfc. Sa alang sawang pagbibigay ng tulong, sa pagpunt niya sa camp kahit may sakit siya. Sa mga dasal niya at patuloy na pagbibigay ing inspirasyon sa amin.

At sa mga taong patuloy ang pagsuporta sa amin. Madaming salamat s tulong at dasal niyo. Madaming salamt sa pagpapakita sa amin kung gaano kami kamahal ni god. Subrang inohonor ko kayo. kay Gerald, Fjordz, Kuya Nik, kookoo,xena at Cy. At sa mga taong nagpagamit lang kay god para ibiagay ang talk at ibahagi yung mensahe at pagmamahal ni god.

Talk1- mama raks

Talk2- Kuya Nik

Talk3- Ate Mays

Talk4- Kuya Pao

Talk5-gj

First Leaderes of Asia Forum (FLAF)

2008-01-15T06:34:00.000-08:00

The Youth Leadership and Social Entrepreneurship Program of the Ateneo School of Government,in partnership with the Ramon Magsaysay Awards Foundation, Ashoka:Innovators for the Public, and Ateneo de Manila University - Loyola Schools,

presents...

THE FIRST FUTURE LEADERS OF ASIA FORUM

17-19 January 2008Ateneo de Manila UniversityQuezon City, Philippines

“If young people do not grow up being powerful, causing change, and practicing these three interlocked underlying skills, they will reach adulthood with a self-definition that does not include changemaking and a social skill set that largely precludes it. Just as one must develop strong emotional foundations in the first three years of life or suffer for a lifetime, young people must master and practice these social skills and the high art of being powerful in and through society while they are young.”-Bill Drayton

* Di ako makapaniwala na ipagkakatiwala sa akin ng aming campus ang pagsama sa ganitong ka pristiyosong event na ito. Di ako makapaniwala na isa sa ako sa tatlo na isasama sa ganitong Forum kung saan makakasama ko yung mga mahuhusay na liders di lang ng ating bansa kundi sa buong asya na din. Di ako makapaniwala na sa daming liders na mas mahuhusay sa akin sa pamamalakad ng kanikanilang mga organisasyon ay ako yung pinili nila. Subrang nagpapasalamt ako sa pribilihiyong binigay nila at sisiguraduhin ko na hindi ko sasayangin yung pagkakataong ito. Gagawin ko ang lahat para makipagparticipate sa lahat ng activities nila. Sa 4 days na ipapalagi ko sa Ateneo sisiguraduhin kong walang masasayang at gagamitin ko kung anu man ang natutunan ko sa Event na ito.

Maturity

2008-01-06T06:44:00.000-08:00

Happy New Year. happy new me. Actuaally ang dami dami kong gusto idescover. Madami akong gusto malaman, gustong matikman at gustong maranasan. Napakarami kasing gumulogulo sa isian ko na parang di ako makokontento kung di ko nalalman ang isang bagay na yun.Minsan napapasama na nga yung iniisip ko. Actually kontento naman ako kung anung meron ako, sa mga kaibigan ko, sa lahat, ngunit sadya lang malikot ang isipan ko at di siya matitigil hanggat di nya ito nalalaman. Madami akong gustong madescover pero sa ngayon di ko pwedeng sabihin kung anu anu yun kasi baka maging masama ang tingin nyo sa akin. Hayaan nyo na lang siguro ako na unti unitiin ko yung mga bagay na un. Pero isa lang yung katiyakan dun, iba na ako ngayon yung bagong ako ay kagustuhan ko. Gusto ko na kasi mabago yung mga pananaw ko sa buhay, yung pag uugali ko pati na rin yung pamumuhay ko. Di ko nga lang alam kung yung pinili kong pagbabago ay makakabuti sa akin oh makakasama. Pero ang rason sa pagbabago na yun ay para sa akin to be mature enough. Gusto ko na kasi ngayon maging considerate sa lahat ng gagawin ko at maging mature sa mga ikikilos ko pati na sa pagiisip ko. Sa tingin ko kasi di na bagay sa akin yung mga pinag uugali ko nung nakaraang taon lalo na malapit na akong mawala sa pagiging teenager. Ibig sabahin tumatanda na ako, pero parang sa paglipas ng panahon ay parang napag iiwanan na ako, pawang walang pinag kakatandaan.

Ngayong Taon na ito pipilitin ko talagang maging mature and considerate this year. Piiling ko yun kasi yung kulang sa akin nung 2007. Maging mature lalo na sa mga pagdidisisyon lalo n hawak ko na yung YfC sa FEU-EAC. Ngayong pagpasok palang ng 2008 eh start na ang aming responsibilidad, actually mid pa lang ng year acting president na ako. Yung pangyayaring yun nagbigay sa akin ng bigat sa pasan kong krus. Sa panahong yun kasi di pa ako handa para kuhanin yung iiwan nyang pwesto, pero sa kadahilanang walang tatayo for that posisyon wala akong magagawa kundi harapin yung panibagong pagsubok sa akin lalo na sa sercice ko. Ngunit kahit na siguro nakakpressure at medyo nahihirapan na ako dahil sa bigat ng responsibilty na naka atang sa akin, siguro gagawin ko na lang yung mga bagay na sa tingin ng makakarami ay tama.

So help me GOD..

I am Lost but became Chosen

2007-12-14T23:09:00.000-08:00

"It Doesnt Show" di ko malimutan yung word na binitawan ng isang youth heads nung panahong nag kasagutan kami. Nagsimula ito nung di ako nakapunta ng aming Household kasam si gerald hawsmate at EVP din tulad ko. Naging mahirap sa akin intindihin nung mga oras na yun yung mga prinsipyo ni kuya ___. Di ko nakita yung logic kung bakit ganun na lang yung naging reaction nya sa nangyari. the story goes like this....

Wednesday, December 5, 2007 magaganap sana yung lingguhang Hawshold ng EVP pinamumunuan ito ni kuya Mj isa ding Youth Heads. Monday pa lang kung saan nagkita kami ni kuya mj sa perpetual kung saan umatend kami ng prayer miting nasabi na ni kuya mj na baka wala daw kaming HH ,kung saan natuwa ako di dahil ayaw ko mag HH,nagkataon kasi na natapat ng thursday ang aming Midterm sa Elex isang major subject, so di talag ako makakpunta kasi kelangang magreview. Pero nung dunating ang tuesday night bigla na lang nag text si kuya kj at nagsabing tuloy daw ang HH ngunit di siya ang maghehead kasi sa kadahilanang Graduation niya. Nalungkot ako kasi di ako makakpunta, kaya agad akong nagsabi sa kanya na di talaga ako pupunta. Sumagot naman siya ng "OK" So naging ok na sa akin pero nung dumating ang wednesday kung saan HH day namin, nagkataong di din makakapunta ang mag kjasama ko sa HH kung saan na kin init ng aming mga heads. nagtext si kuya mj na naghihintay na daw yung secret head namin na kung saa di namin talaga alam kung sino. at s adulo ng text nya nasabi nya ang "effort naman" na di ko nagustuhan. Dapat magrereply ako sa text nya para dumepensa dahil kung effort man ang pag uuusapan dapat ang HH ng EVP laging kumpleto. Pero di ko ito ginawa isinalan alang ko yung isang impotanteng araw sa buhay niya ang, graduation. Ngunit nga 5:30 ng hapon biglang nagtext si kuya ____ na galit at pinapaalala lahat ng tughkulin namin bilang EVP sa HH namin at nasabi nya dun na " HH ba ng EVP to IT DOESNT SHOW" naginit agad ang tenag ko dun kaya bigla ako nag reaply at dun na nag simula ang napakahaba naming pagtatalo.

Sa katunayan nakakasakal talaga yung mataas na expectation ng ibang tao, dapat patunayan mo sa kanila na isa kang responsableng leader kapalit ng pagtanggap namin ng service namin ngayon. Ngunit dumating sa panahon na napagod ako, at nasakal na sa mga DOs and DONT nila. Madami talaga akong ayaw sa mga rule ng nila, este gusto ko yung mga rule ayaw ko lang ng pmamalakd nila para sundin yung mga rule na yun. Nkakatamd kasi sumunod kung yung leader mo na nagsasabi na dapat ito yung sundin mo eh sila pa yung nagugunang sumuway. Nasakal ako totoo sa mataas na expectation nila na dumating sa pagkakatong ayaw ko na. Di ko painakita sa kasamahan ko sa bahay kung anu yung nangyayari sa kin, nagpanggap ako na kunwari nasa peak pa din ako ng sevice ko. Pero maskara ko lang yun, ang totoo susuko na dapat ako. Dami kong kaswayan at kasablayang ginawa na tingo ko sa mga taong mamalapit sa akin. dumating sa panahong gusto ko ng baguhin lahat, pati pananw ko. Gusto kong gawin yung mga ginagawa ng mga karaniwang ginagawa ng pang karaniwang studyante sa PANAHONG ito. Sablay kung sablay pero yun kasi ang naramdaman ko nun. Nagawa ko yung mga bagay na di iisipin ng ibang tao na mgagawa ko. I admit naging sinner talag ako peo nagtatago lang ako sa maskara ng isang mapangahas at nasasakal na lalaki. lumubos na ang kasablayan lumubog na ang katahimikan.

Pero di ko kinaya. Di ko kinaya na iwan yung mga taong nagturo sa akin ng madming bagay. Di ko kayng iwan yung mga taong naging kapatid at totoo sa kin. Di ko pala kayang lokohin yung mga taong sa araw araw ay nakakasama ko at nagsilbing kapatid na para sa akin. di ko kayang lokohin at dayain yung nasa puso ko. Mas lalo na di ko kayang mawala at iwanan ang diyos na subarang nagmamahal sa akin. Ngayon pinipilit kong baguhin yung mga bagay na naadopt ko a mga taong samantalang sumama sa akin, at pinipilit kong ibalik yung pagtitiwala na binigay ko dati sa mga taong di nang iiwan sa akin. Ngayon akoy nagbabalik at pipiliting di na muling maramadan ang pagiisa at kalungkutan nadama nung mga oras na akoy nagpadala sa liwanag ng kasamaan.

Ngayon naiintindihan ko na sila(youth heads). Tamang CONCERN lang pal talga sila sa mga nasasakupan nila at wala silang ibang gusto kundi mahalin at intidihin din sila tulad ng pagmamahal at paiintindi nila sa amin. Di dapat ako sumusko o nagpapinpluwensyaNgayon narealize ko na ang bituin ay di lang pala isang palamuti sa langit nagsislibi din pala silang isang gabay at liwanag sa madilim na daan. Nagsisilbi din silang instrumento para mangarap at isang simbolo ng isang pag asa. Sila nagyon ang bituin ko at sa susunod gagawin kong magong isang bituin din ng ibang tao. Noon nawala ako at nagsilbing patay na bituin sa kalawakan pero ngayon pipilitin kong maging isang bituing kikislap at nining ning sa mga buhay ng mga tao. I am lost but i am chosen..

i am your star!!

and i am chosen!!!

Bituing Walang NING NING

2007-12-14T21:56:00.000-08:00

Nakakatuwang pagmasdan na si liwanag ng buwan at katahimaikan ng langit ay makikita mo ang mga bulalakaw na ngasisibaksakan mula sa kalawakan. Sadyang nakakatuwang pagmasdan habang ika'y nakahiga at sumisilip sa maliit na bintana ng iyong silid ang mga nagsisiklapang mga bituin na para bang nakikipaglaro sa iyong mga tingin. Pero sa oras na yun kung saan mag isa akong nakahiga at nagmamasid sa maaliwalas na l;anguit sa tabi ng aming silid ay napakadaming kasipan ang bumalot sa aking kaisipan. Napagtanto ko na ang bituin ay mahahalintulad mo din sa buhay ng isang tao, na kung saan kung anung taas at kislap ng pangalan mo or katayuan mo sa buhay may posibilidad na MAPUPUNDI ka at BABAGSAK. kung gaano ka man kumislap at kung gaanu ka man kaganda sa paningin ng tao. may pakakataong mangungupas ka din at mawawalan ng ning ning.

Nakakatuwang pagmasdan na mula sa kalawakan ay makikita mo yung mga bituing minsan mong tinangala ay babagsak na sa lupa, ngunit nakakalungkot na realidad para sa tao. Halimbawa na lang natin yung mga tinatawag nating bituin sa pinilatang tabing o yung mga iniidolo nating artista na hinahangaan natin at sinsabing bituin. Marami sa kanila na yung kislap ng panahon nila ay mapupundi din, mawawala at babagsak din. Nakakalungkot na realidad pero kelangan tanggapin. Kelangang tanggapin at harapin na sa pagbagsak nila ay kasama na pagkawala ng kanilang kaning ngingan. Mahahlimbawa ko din ito sa alitaptap kung saan kasabay ng kanilang pakapundi ng kanilang daladalang liwanag ay ang katapusan ng kanilang buhay.

Minsan kelanagan nating tanggapin na yung daladala nating liwanag o ningning ay pansamantala lamang, pansamantala na kung saan dapat nating mahalin. Ang liwanag ng buhay ay may katapusan din, itoy kelangan nating taggapin at harapin. Ngunit sadyang mapalad tayo, BITUIN KA MAN NA WALANG NING NING, balang araw ay magnining ning ka din at kikislap ng walang katapusang ningning at magsisilbing liwanag din ng ibang tao. Mgiging isa kang malaking liwanag basta ipaubaya mo lang sa may kapal ang yung pagkislap, at kasabay ng yung pagkislap ay ang pagusbong ng muling pag asa para sa ibang bituin na minsan ay bumagsak at ang liwanag mo ang magsislbing liwanag din ng ibang tao at sabay kayung lilipad at ikakalat ang liwanag at magkakalat ng kapayapaan sa mga napupunding bituin,. Sadyang ang nasa itaas lang ang mgabibigay ng liwanag sa atin kung saan magbibigay ng malaking liwanag na titinagalain ng sinumang makakita nito. Ang diyos ang magiging ilaw mo at ang diyos lang ang makakapagbigay ng ning ning sa atin.

BATANES

2007-11-19T21:23:00.000-08:00

"its so romantic" wahaha yan yung nasabi ko nung napanood ko yung trailer ng pelikulang BATANES na kung saan pinagbibidahan nila Iza Calzado at taiwan,s idol at isa sa mga F4 na si Ken Zhu. The first time i so it , i mezmerize on the beauty of Batanes but behind all that is the story the ca captivate your heart. The First time i so it, i was amaze for the beauty of the story, naku panu kung papanuorin ko pa yun sa big screen, nyak siguro babaha ng luha dun. Hindi ko alam pero noon pa lang nahiligan ko nang manuod na korean movies/ tv series. Hindi ko lam kung anu yung humahatak sakin para panuurin ang mga yun, pero sa totoo lang me kagandahan talaga yung mga ginagawa nilang movies and tv series makikita mo talaga dun sa lahat ng kanilang mga nililikha, di nawawala yung aspeto ng kanilang tradisyon, kung gaano nila bigyang buhay yun istorya at kung paanu sila bumuo ng isang istorya na talagang sumasakto sa kwento ng totoong buhay.

Pero do ko naiwasan mapapisip sa lahat ng mga nasabi ko nung nakita ko yung trailer ng BATANES. ang kagandahan pa lang ng Batanes mapapbawi ka na sa lahat ng mga nasabi ko. Ang kagandahan ng dagat, bundok at himpapawid nito masasabi mong "the best talaga dito sa PILIPINAS". Doon narealize ko na di pala patapon ang mga movies natin dito sa pilipinas, di pala ito dapat ni la LANG ng mga tao, dapat itoy pinupuri at pinagmamalaki kasi kung ang ibang movies ay sumisikat dahil sa laki ng produksyon at sa mga bigating artista., mapalad tayo kasi tanging kagandahan pa lang ng pilipinas at ang tridisyon nito ang magpapataob sa mga bigatin at malalaking produksyon ng mga banyaga. Mapalad tayo kasi may mga artista tayo tulad ni Iza Calzado na magaling umarte at mapalad tayo kasi PILIPINO TAYO!! di dapat tayo nilalang ng ibang bansa.

PILIPINO AKO, ITO ANG DAPAT SA AKIN

ITO ANG DAPAT KONG TANGLIKILIKIN

ITO ANG DAPAT KONG PANUNUURIN.

YFC FEU- East Asia College Youth Camp

2007-11-18T06:23:00.000-08:00

YOUTH FOR CHRIST

FEU- East Asia College Chapter

YOUTH CAMP

ON NOVEMBER 30-DECEMBER 02, 2007

AT GLORY OF THE GARDEN, ANTIPOLO.

Heto na yung kinahihintay namin, heto na yung chance para muling ibangon yung mga nahihimlay at nagtatagong tagapagtanggol ni kristo. Ang aming YOuth Camp entitled HEROES, eto ay nabou mula sa pinaghalong kaisipan ng aking mahal na head sa hawshold na si kuya MJ. Noon palang ay naisip ko na yung tiltle na HEROES dahil yung date ng aming youth camp ay saktong araw ng mga bayani. Eto ay aking naisip ngunit akoy nagdalawang isip pa kung ito ba tlaga ang bagay na maging title kasi wala akong maisip na tagline ng camp at ang magiging carrying verse nito. ngunit dahil sa talino't galing ng dalawa kong kaibagan at minamahl, na buo ang theme ng youth camp, mula sa title na nagmula sa akin na HEROES hangang makaisip si kua MJ ng tagline na "Every hero must learn his purpose,then he'll be tested and be called to greatness" at ang carrying verse ay nagmula sa aking mahal na ina sa YFC na si MAMA RAKS "11 chronicles 32:8b. Naging astig ang kinalabasan. Salamat sa mga taong binigay no god para maipursue ang camp na ito.

LAHAT AY INBITADO.

SANA MAKADALAW MAN LANG KAU AT MAKILALA ANG MGA BAGONG HERO NG ATING kOMYUNIDAD.

HEROES

"Every Hero must Learn his Purpose, then he'll be tested and called to Greatness"

11chronicle 32-8b

LSS # 1

2007-11-14T05:43:00.000-08:00

JOSH GROBAN LYRICS

"You Are Loved (Don't Give Up)"

Don't give up

It's just the weight of the world

When your heart's heavy

I...I will lift it for you

sometimes i picture my life as a full of sacrifices, full of emotion, full of disturbance.

sometimes i cant stop my heart from bursting

sometimes my heart is occupied with angry and envy

but theres always someone who wants to lift me from being dump

because i am being loved.

Don't give up

Because you want to be heard

If silence keeps you

I...I will break it for you

sometimes i want silence, but sometimes silence can kill my emotion

sometimes silence turn me to be greedy,in selfishness

sometimes my heart keep shouting, but silence keep my voice shut.

but theres always someone who always want to hear my voice who want to keep me from silence. because i am being loved

Everybody wants to be understod

Well I can hear you

Everybody wants to be loved

Don't give up

Because you are loved

i want to be understood, i want to show them what i feel.

i want them to hear my cry, i want them to know.

i want to be loved by who am i, not for who im not.

but theres always there for me to love me unconditionally

who will love me for who am i.

i am being loved

Don't give up

It's just the hurt that you hide

When you're lost inside

I...I will be there to find you

i am totally lost, i am lost in the world taht i created

i cant find my self.

i cant understand my self.

i'm hurting myself, im hiding in the world of selfishness.

but theres always someone who always there to find me.

because i am being loved.

Don't give up

Because you want to burn bright

If darkness blinds you

I...I will shine to guide you

i want to be a star to others but in me, i am a dead star.

i cant see my self, i am a star who do not shine.

im too blind, i am too dumb

darkness fill my heart, i cant find my self.

but theres always someone who lifts on me and give there hine on me.

because i ma being loved.

Everybody wants to be understood

Well I can hear you

Everybody wants to be loved

Don't give up

Because you are loved

i want to be understood, i want to show them what i feel

i want to hear them my cry, i want to know them,

i want to be loved by who i am, not for who im not.

but theres always ther for me to love me uncoditionally.

who will love me for who i am.because im being loved.

You are loved
Don't give upit's just the weight of the world
Don't give up

Every one needs to be heard

You are loved

i will not giving up. i will not lose hope.

i am being loved . it is the weight of the world.

i will shine to there heart. i will find my self.

i will shout on them that im being loved.

and i will not giving up...

shame on theme.

http://www.azlyrics.com/ ]

East Asia Ako, Ikaw?

2007-11-13T05:08:00.000-08:00

EAC ako. Ikaw?
1. ANO’NG STUDENT NUMBER MO?
>>05-03731
2. ANO ANG FIRST CHOICE MO NA COURSE?
>>BS Electronics and Communication Engineer
3. SECOND CHOICE?
>>BS information and technology
4. ANO COURSE MO NA NATAPOS?
>>wala pa
5. NAG-SHIFT KA BA?
>>Hindi...pero gusto ko mag HRM
6. CHINITO/CHINITA KA BA?
>>uu mejo sabi nila
7. NAKAPAG-DORM KA BA?
>>yup yup
8. NAKA 1 KA BA? (western point system)
>>abay UU, lagi, madalas!! tae
9. NAG-KA 2 KA NA BA? (western point system)
>>OO, uu sa mga minor. wahaha
10. LAGI KA BANG PUMAPASOK SA KLASE?
>>depende. pero pumapasok naman ako ahehehe
11. MAY SCHOLARSHIP KA BA??
>>muntikan na nung perst year
12. ILANG UNITS NA ANG NAIPASA MO?
>>di ko alam eh, basta enrol lang ng enrol. ahehehe
13. NANGARAP KA BA NA MAG-CUM LAUDE?
>>why not! di masama mangarap
14. FAVE PROF
>>si maam Vinas. prof ng comms1 namin
15. WORST TEACHER
>>sir??? basta si Sir
16. FAVE SUBJECT/S:
>>P>E, polsci, and comms
17. WORST SUBJECT:
>>WAhahah MAth. integral, elemags
18. FAVE BUILDING:
>>Technology Building. Kamusta naman, tatlo lang building namin magkakapeyborit ka pa ba dun?- hehehe tama!!!- mcrey
19. PABORITONG KAINAN:
>>East Asia Porkchapan, CHENG's Eatery, Hearty Meal, at Mama Lengs
20. Anong Mode of Transportation mo papuntang skul?
>> lakad lang ako. tag tipid naun. hehe
21. LAGI KA BA SA LIBRARY?
>>Hindi, punta lang ako dun kapag manghihiram ng libro or kung required kami.
22. NAGPUPUNTA KA BA SA CLINIC?
>>HINDI, pero ang laki ng bayad namin!!
23. MAY CRUSH KA BA SA CAMPUS?
>>Yep, madami eh
24. ANU-ANO ANG MGA NAGING P.E. MO?
>>AEROBICS, ARNIS, TABLE TENNIS, and the ULTIMATE DANCE CLASS
25. KAMUSTA NAMAN ANG BLOCK NYO?
>>im a certified irreg. pero block pala kami ng mga irreg. ahehehe
26. MEMORIZE MO BA ANG HYMN NIYO?
>>mga 4 lines lang ahehehe
27. MEMBER KA BA NG VARSITY TEAM?
>>No.
28. NAKA-PERFECT KA NA BA NG EXAM?
>>Hindi pa... pero na-exempt ako.
29. DITO KA BA NATUTONG UMINOM NG BEER?
>>Hindi...nug highskul
30. DITO KA BA UNANG NA-IN LOVE?
>>Hindi, noong elementary pa. kinder pa lang ako meron na. ahehehe

Journey of Passion

2007-11-12T06:48:00.000-08:00

Saturday evening na ako nakapunta sa camp ng PUP. Hapon na ako nakapunta ng camp ng Pup kasi naghakot na kami ng mga gamit namin sa marzan. 11:00 nagstart kami maghakot by 4:oopm natapos ang aming paghahakot. 4:30 umalis na akong bahay para pumunta sa camp ng PUP pero wala akong kaalam alam sa lugar ng venue. By text nakuha ko yung location. While in the journey (wahaha journey na talaga) kinakabahan ako syempre wala akong alam sa place kahit na ba na napuntahan ko na yun dati. Pero malakas ang loob ko na sumabak sa mga ganung challege. haha Mga mag 6:oopm nakarating ako sa pasig rotonda kung saan dun ang unang pitstop ko. Sumakay ulit ako jeep papuntang marikina, yun kasi ang sabi sa instructiong binigay nila sa akin. Sakay daw ako ng jeep and baba sa stella mariz sa tapat ng mightymart, ako todo sabi sa driver na ibaba ako sa stella mariz pero ang nangyari, talo! Nakarating ako ng manggahan bridge malapit na sa marikina "tutut na man kasi ang driver oh". Binaba naman nya ako sa sakayan pabalik ng pasig tinuro yung tamang sakayan at sasakyan. "wow tamang concern kunwari si manong." Sumakay naman ako sa jeep na sinasabi nya pero this time sinigurado ko na bababa na ako sa tamamg daanan at makakarating ako ng maayos, kinulit ko lang sya ng kinulit na ibaba ako sa stella mariz. haha "ayoko na sumakay ulit noh". Nakarating naman ako sa stella mariz and along the way nakasalubong ko si ate Tin at iyon kwentuhan toda max ako about sa nangyari sa akin.

Nakarating ako sa venue. Astig nakakagulat ang dami ng partuicipants 58 silang lahat. Doon nakita ko sila kookoo na busy sa ka 1-1's. Wala kaming ginawa ni ate tin kundi kumata. "ang mga ibon na lumiliban ay mahal ng diyos di kumukupas ang mga ibon na lumilipad ay mahal ng diyos di kumukupas wag ka ng malungkot, lets praise the lord" hehe kulit lang kasi till now LSS pa din ako sa kantang iyan. At atlast nagkita na kami nila xena at natpos na din mag 1-1's si kookoo after jurasic days. Wala lang at namiss ko lang yung tropa kong ito sayang nga lang at kulang kami wala si fjordz kay tuloy "apa dapa, dap apa" lang kami. hehe Naging ok ang gabi ko sa camp daming nakilala at boung gabi akong nakipagkulitan sa mga taong dun ko lang ulit nakita. Dumating din yung mga master ng FEU sila khen, nestea, jhom,at richard. Nag music min ako wahaha wala lang me magawa lang dun. Naging masaya kahit na dahil sa subrang dami nila wala ng maikanta ang lahat. Naging ok ang lahat naging masaya, naging fruitful naman yung unang gabi ko sa pup, satisfied naman ako sa hirap at layo ng venue.

Kinabukasan mga 3 na yata kami natulog nun (di ko xur). Natulog kami sa sahig na ang tanging sapin ay yung kurtina. "salamat sa matabang utak ni kua nik"hehe di nga kami nadumihan meron tagos pa din ang lamig sa katawan namin kaya ang bagsak, nakapalupot kami natulog. hehe Maaga kaming gumising para makapag morning worship. Bangag kaming lahat dulot ng lamig at puyat. Natapos ang worshi, balik ulit sa dati, antok na antok na ako pero di na ako ulit natulog naglibang na lang ako at nakijoin sa bonding ng mga piyo. hehehe epal lang. masya kasama tong mga piyo di halata sa mga tatay at nanay nila, ang kukulit manang mana sa pinag manahan.

Natapos ang camp ng PUP , naging astig ang camp, xubrang saya and dami ko ulit nakilalamg pupian, sila ryan, ein at derick sila yung mga pinray over namin. nakaka hinayang umalis sa camp pero me kailiangan pa kaming puntahang kasangga "diyos ko day, mahaba haba ulit lakbayin ito" pero tama nga naging nmahbang lakbayin ang inabot namin. ito p nga't alalang alala ko,
pasig to parkway chapel
PUP camp nag jeep papuntang rotonda tapos
rotonda jeep uli papuntang MRT shaw tapos
MRT baba kami ng north ave tapos
north ave jeep ulit kami pasakay sa frisco tapos
quiapo jeep uli pa frisco at tapos
3rd eye bar tricycle kami papuntang parkway.

haaaaaaaaaaay grabe di ko kinaya yun ah. Pero naging masaya ang journey n yun hehehe bonding moment yun kahit na mainit at mahabang lakaran. nyak nyak. Dumating kami ng parkway na mga bangag at muntik munitik k ng tulagn ang kasangga hehehe. Naging maganda ang resulta ng kasangga. Naging ok ang araw ko. hayy nakaka baliw na araw pero napakasarap sa puso.

New haws

2007-11-08T00:23:00.000-08:00

may bago na kaming haws...

after a long jurasic years na nagtiis sa malaking pugon sa marzan at sa wakas eto na may new haws na kami. Mas natutuwa ako sa bagong bahay na eto, kita naman yun sa aking magagandang mata at ngiti nung makita ko ang bahay.

Actually tama si kookoo its a creepy haws, madilim, marumi, maingay, pero ang kinagusto ko sa bahay ay yung view nya. Kita kasi ang buong sampaloc (exagerated). Di ko alam pero na gustuhan ko kasi yung malakas na hangin na pumapasok sa bahay. Naalala ko kasi yung movie na windstruck wahaha

"gusto ko kasi maging hangin balang araw"

Natutuwa ako sa bahay kahit na may oras lahat, oras para magpatu;o ng tubig at may oras ang pagsakay sa elevator.

"buti na lang at walng oras para maligo at pumasok ng bahay"

Novembver 5 ang starting contract namin sa bahay. naun kasama ko pa din sa bahay ang hawsmate na akala ko ay ma eeliminate na. (buti na lang hindi) nadagdagan kami ng panibagong hawsmate si fjordan, do ko din masasabi n bago xa kasi dati na yang nakikitira sa marzan, wahaha.

Naun nakatira na ako sa bustillos sa bago naming bahay. Kasama ang lagin kong kaaway na si fjordan. wahaha Pero mahal ko yang mokong naun. Masayang tumira sa bagong bahay pero namiss ko yung hawsamte sana lumipat na din sila..

special thanks to:

Kookoo- kasama naming nag hanap ng bahay. ang nagtiyaga at umintindi sa amin ni fjordz

Tita Lorna- ang aming landlady, ang nagbigay ng murang unit. at nahpasensya sa aming late downpayment.

Memory Speaks 2

2007-10-25T01:00:00.000-07:00

...

Sadyang mapanlinlang ang mundo ng tao. Minsan magulo, minsan payapa,minsan masaya ngunit pawang kalokohan lamang ang tangi kong nakikita. Sa bawat oras na tumatakbo sa araw araw ko ay pawang may sumusunod na nakaraan na di malimutan, pawang nakaraan na pilit na kumakarga sa likod mo na di ma naman mabitawan. madaming ala ala ang sumasagi sa utak ko, minsan masaya, minsan malungkot, nakakatuwa, nakakaloko ngunit sadyang minsan may nakakatakot, takot na bumalot na sa katauhan ko. Totoo nga siguro na kaikibat na ng buahy natin ang nakaraan, dito tayo kasi natuto, pinalakas at pinatibay. Naniniwala ako na " you're past will be your good teacher" kasi sa mga kamalian nating nagawa nung nakaraan ay pawang di na mauulit sa kasalukuyang. Dito kasi nakikita natin ang mga kamaliang nagawa natin na siyang nagtuturo sa atin na ituwid ang mga kamaliang yun. Ito yung tanging makakapagsabi na yung ginawa natin nung nakalipas ay kamaliang di na dapat ulitin, mga nagawang dapat bigyan pansin at kakulangang dapat punan.

Madaming alaala ang gumugunam gunam sa akin. Karamihan ay masaya ngunit madami din kalungkutan, madaming kalokohan ngunit madami ding kapalpakan, maraming pinaglaban ngunit sadyang madami ding panlilibak. Magulo ang buhay ko, magulo ang utak ko, pero masaya ako. Masaya ako inspite na maraming umapak at nanghusga sa katauhan ko. Masaya ako sa buhay ko na bingay ng diyos ko, kasi maraming ulit akong nadapa pero maraming tumatayo sa akin. Sapat na sa akin ang bingay nyang mga magulang ant kaibigan. Blessing na sila sa akin. maraming pagkakataong humiling ako sa kanya, pero sa kasagutan wala ang aking hiling, ngunit nasa kasagutan pala na yung yung tama at makakabuti para sa akin. Sapat na sa akin yung pagmamahal na nadadama ko sa mga taong patuloy na nagmamahal at umiintindi sa akin. Mahirap magmahal sa totoo lang,pero sa lahat ang magmahal ang pinaka masarap. Masarap mag mahal khit minsan ikaw ang nasasaktan, pero wag kang mag alala senyales lang yan na totoo kang nagmamahal. "Love More Till it Hurts no MOre". .

Masaya ako sa katayuan ko ngaun. Sa kaibigan at tinuring na kapatid, sa kapamilya't kapuso, sa kalokohan at kaaway. Masaya ako kung anung meron ako ngayon. Sa lahat wala akong pinaggsisihan, sa kaibiguan at karangalan.Masaya ako dahil yung taong nasa paligid ko ngayon ang bubuo ng aking kahapon. ang siyang magbibigay ligaya sa aking pagtanda, ang magbibigay pag asa, ang makakasamang bumuo ng panagrap. Ang mga taong ito ang bubuo ng alala alng di ko malilimutan hangang pagtanda, alaalang ipagmamaalaki at pahahalagahan. Salamat kaibigan dahil naging bahagi ka ng aking ALA ALA...

2007-10-24T20:03:00.001-07:00

Memory Speaks

2007-10-24T19:18:00.000-07:00

.....

bat wala akong maisulat??

dahil siguro madaming pumapasok sa isip ko pero walang tumatama or umaakma sa gusto ko. di ko alam pero maraming pangyayari sa buhay ko ang nagpapa alal ala sa mga nakaraan ko. madaming nagpapasaya ngunit madami ding nagpapaluha. madaming nagpapahanga ngunit madami din nagpapalibak. madaming ginugusto ngunit madami din ayaw. minsan naiisip ko balanse ba ang buhay ko.??? di ko matiyak kung ang nararamdaman ko ay tama, di ko alam kung ang nasa utak ko ay umaakma ba sa kinikilos ko. ang mga taong nasa paligid ko ay yung taong totoo at mapagkakatiwalaan ko. pero sa lahat ng ito, balanse man o hindi ang buhay ko naniniwala ako na masaya ako kung anung meron ako.

Sa pagkaktaong may nanloloko ,nanlilbak at umiinsulto sa pagkatao ko nandyan yung taong tinuring kong kapanalig at katoto ko. Kahit masakit sa akin ang magamahal, mahirap ibigay ang tiwala, pilit ko pa din itong pinibigay at pinagkakatiwala, sabi nga "Love More Until It Hurts No More".. magmahal??? yan lang ginagawa ko. Kaya siguro marami akong tinuturing na kaibigan, mga kapatid, mga kapamilya't kapuso. Napakasarap mag mahal ngunit napakapait ang lumimot. Siguro yuung lumimot ang pinaka ayaw kong gawin sa buhay ko kasi naniniwala ako na tanging mga memory mo lang yung nagiisang makakapag pasaya sayo sa tuwing wala k ng kasama, memory ng pagkabata mo, minamahal mo at kaibigan mo. Napakasakit sa akin kung kukunin sa ain yung pinaka mahalagang bagay sa buhay ko, my memory. May isa akong paboritong korean movies tiltle. "A Moment To Remember". Ito yung kwento na kung saan nagpaiyak sa akin. Napakaskit ang mawalan ng memory or magkasakit ng Alzheimer Desease, kung saan ito ang nangyari sa bidang babae, nawala ang memorya nya na khit ang pinaka mamahal nyang lalaki ay nakalimutan na niya, yung mga bagay na usually ginagawa nila. Pati mga bagay na nagkakasundo sila, pero ang pinakmasaklap kahit mukha ng lalaki di na nay marecognize, masakit sa part ng lalaki, at kahit sinu naman manlulumo at masasaktan kung nangyari ito sa buhay natin, masakit pero kailangang tanggapin.

"thoughts of you still linger in my mind no matter how time will change" wlala lang naalala ko lang yung kantang yan.

for my Friends:

Salamat for being true, salamat sa sa MEMORY na bingay nyo. masaya man or malungkot pero itretreasure ko lahat yun..

Song: Special Memory

Prince Champ: comlab 11:04 ( late na ako sa class ko)!!!

memory speaks to ur hearts!!!

Its too Late???

2007-10-12T07:39:00.000-07:00

"its too late stop pretending, its too late for the new beginning later than the sunset later than rain"
way back in highschool when that song is been dedicated for me. Nakakalungkot kasi listening to that song line by line you can feel na nasaktan ko yung taong yun.. Totoo naman eh nasaktan ko siya kahit di nya paalam. Isa akong malaking tanga para maging isang manhid. Isang manhid kung saan di ko man lang nakita yung mga effort and yung kabaitan nung girl na pinapakita sa akin. Now its too late not by her but for me to returned that kindness and yung love na di ko napakita nung time yun. Manhid ba ako or nagbubulagbulagan lang.??? actually i have a feeling for her peo torpe lang ako para hindi ipakita and ipadama sa kanya. Nagiging manhid ako sa mga sinasabi nya kahit na harap harap na nya itong sinasabi sa akin.

Naalala ko pa yung time na sinbi nya na gusto nya ako pero wala akong ginawa, nagbibingi bingihan pro deepinside napaka saya ko pero di o yun maipakita sa kanya. There also a time na siya na yung gumagawa ng way para magkausap kami and tuluyang masabi sa akin kung anu yung nararamdaman nya for me. Pawang mga kaibigang malapit sa amin yung tanging nagiging daan para malamn namin yung mga nraramdaman namin nakakapanghinayang nung time na isayaw ko siya nung seneiors prom nmin, ngpakatorpe n naman ako, pilit nyang nilalapit ang katwan nya sa aking para makisaliw sa kantang parang umaakit sa amin para maglapit. Yun yung di ko makaklimutang sandali sa buhay ko na kasama ko siya , yung time na sinbi " wag kang bibitaw"( habang pahigpit ng pahigpit yung pagyakap niya sa akin) dun nya din sinabi yung mga hinanakit niya sa akin, ako tahimik pa din at pawang gulat n gulat pa din sa pangyayarin yun. Nakakhiya, habang tumatagl kasi pasweet ng pasweet ang kanta and habang tumatagal paunti ng paunti ang nag sasayaw hanggang sa ilan n lang kaming nattitira. Rinig namin ang hiyawan ng mga kaibagan pro para sa akin isa lang ung panaginip.. pero totoo! till dumating yung time n tinapik na kami para umupo.. Talo!! napalaki kong torpe!! yun na sana yung chance para ipaalam din sa kanya kung anu sya para sa akin , na pareho kami ng nararamdaman pero, lumipas ang oras ng wala man lang lumabas sa bibig ko.

Usually when i remeber that time na kinakanta nya sa akin yun napapiiyak ako. Naiiyak ako kasi nasaktan ko sya and now ako naun ang nasasaktan. Nayung college na ako, gumagawa pa din ako ng paraan para mahanap muli siya, ipakta k sa kanya na mali ako. Its too late na talaga kasi naun third year na kami, three years ko na di siya nakikita, three years na akong di makalet go sa nagawa ko, siguro yun yung reason kung bakit di p ako nagkaka girlfriend naun. Ayuko n kasi n may masaktan muli ako, ayuko n muling magsisi. Nakakatakot ako na baka sa dulo ako yung maging talo lalo na kung ako ang gagawa ng ikakatalo ko. Lalo na di ako sa sigurado sa nararamdaman ko.

searching>>>>

Its Too Late.

-prince champ
(12:30 sa nila fjords,, inlove?? nagtatanong, nangangarap.)

"Haste makes Waste"

2007-10-02T19:27:00.000-07:00

"Pokus alng ang sagot, di dapat madaliin" yan ang nasambit ni fjordz isang malapit na kaibagan habang naglalaro ng Zuma. Simpleng salita pero sasapol sa karamihan. Karamihan sa atin mahilig madaliin ang isang bagay kaya ang nagiging output talo. Nanniniwala ako sa kasabihang binitawan ng aming mahal n guro nung hayskul na "Haste Make Waste". Paliwanag nya sa oras na minamadali natin ang isang bagay ang kinakalabasan nito ay patapong bagay. Kung di mo bibigyan ng sapat na oras ang isang bagay baka magresulta to sa kamalian. Nakakatawang isipin na kahit sa simpleng laro ng Zuma ay may matinding lesson na pinaparating.. Kung mamadiliin mo nga naman ang isang bagay at mawawalan k ng pasensya baka magdulot ito ng iyong pagkatalo.

Narelate ko tuloy ang sitwastyong iyon sa pag ibig. Sabi nila na " LOVE Spells T.IM.E." sounds ironic??? pero totoo. Di mo ma eespela ang love by its letter na nakikita but in TIME. Kung di ka magbibigay ng sapat na oras sa isang bagay o tao na mahal mo di mo masasabi na mahal mo nga ito ng totoo. Panu m nga naman malalaman na nagmamahal ka kung di k nagbibigay ng sapat na oras para ipakita ito or maipadama. Give much much time to show it if you really mean it. Ayun nga sa libro ng The Little Prince "it is the time you spent for that rose that made it so important". it is really the time na naibagay mo isang bagay na nag pahalaga sa kanya. darating sa buahy natin na makakita or makakkilala ytayo ng mas magaling or masmagnda, mas matimbang. Pero tanging yung oras lang na naibagay mo sa kanya na nagbigay halaga sa lahat. wag antin sayangin ang oras ilaan natin ito sa tama at kararpat dapat apaglaanan. give much pokus sa dapat ipriority hindi sa mga bagy na ikinasasaya mo lang..

"pokus lang'

2007-10-02T11:30:00.000-07:00

"pokus ang sagot, di dapat mag madali" yan ang nasambit ni fjords isang malapit na kaibigan habang naglalaro ng zuma, Simpleng salita pero sasapol sa karamihan. Mada

simple joy

2007-10-01T08:52:00.000-07:00

i want you to mit the Executive Vice President (EVP) ng westb yfc campus based. starting form Gerald Tipones EVP ng PIYO, Mark Ycaro EVP ng PUP, James EVP ng PHCM, Val EVP ng ST PAUL, Mike Sardena EVP ng UST and xempre our megatorn JOrdan LAzaro ou hawshold head. sila ung mga taong nag papasay sa skin at nagbibigay kulay sa service ko naun. sila yung mga toang pinagkakatiwallan ko sa yfc, sila ung mga taong sa tingin ko ay mkakasam ko sa hirap at ginhawa sa loob ng yfc.. alam ko mahirap ang service na na atng sa amin peo sa bawat isa lng namin nakukuha ung lakas para ipagpatuloy yung service na pinagkatiwala sa amin ni god. sila din yung reason kung bakit sa mga panahong gusto ko ng sumuko agad agad akong napaptayo, sila ung rison kung baket hangang naun ay nandito pa din ako at nakatayo for him.. xempre SOP na si god,.. laiking pasalamt ko lang talag na nung tnawag ako ni god sa ganitong sevice biniagay nya yung mga taong katulad nito na handang ibiagay ang oras para lamang alalayan ang isat isa... sa mga gWAPOs salama!!! sama sama tayong tatayo kay god.. Walng iwanan boi....

-prince Champ

12:18 tuesday @livy's haws

my perst blog

2007-10-01T08:41:00.000-07:00

pahingi ng tulong ni fjordz..
gling naman ni fjordz hi tech na masyado.
ahem ahem 11:53 monday sa bahay ni livy. pnakikita k lang kay xena alias marimar n marunong n akong magblog.. ahehe kasama ko sa asarn ang pnakamaduming aso n si folgoso alias Fordz. aheheh bliktad. in love naun c fords.. nakikinig sa mga oras n to ng mga love song.. title ay i will stnding at the edge of the earth.. astig ang gand a ng song n to.. aheheh...

un lang...

-prince champ