Sa kabila ng ilang buwan na di pagdalaw sa munting bahay ng aking kalayaan ay heto na muli at nagbabalik para ipagpatuloy at bumuo ng mas maayos at malilikhaing kaisipan na magiging sisidlan ng aking malikot na kaisipan. Sa ilang buwang ako'y namahinga, napagod at nagkubli ng aking mga emosyon, sa kakaibang paraan hinahanap hanap ko pa din ang munting tahanan ng aking kalayaan.

Namiss ko yung ganito, kakaiba talaga pag nailalabas mo yung mga nararamdaman at naiisip mo sa ganitong paraan. Nung muli kong binuksan ang blog kongg ito di ko maiwasang mapangiti sa mga naisulat ko. Ang sarap palang balik balikan yung mga pangyayari dati na naisulat mo mula sa iyong experience. Natuwa ako sa mga comment ng iba na sayang at di ko nabasa. Nanghihinayang ako sa panahon na sana ay naibahagi ko man lang sa lahat ng aking kaibigan mula sa blog na ito yung mga panahong masaya ako, yung panahong nawala ako, yung simpleng kwento ng buhay ko.

Pero tapos na yun, nandito na muli ako at nagbabalik, muling gagawa at magpapatuloy ang ikot ng aking buhay mula sa blog na ito.

Sa simula ng aking pagpapatuloy sa pagtuklas at paglikha ng makukulit na imahinasyon akoy umaasa na ako'y muli yung bibisitahin. salamat. :)

Sa wakas makakapag blog na ulit ako, ilang buwan na din natutulog itong bahay ko na kung saan naiwanan ko na lang siya na nakatuwangwang, marumi at di maaus. Ilang linggo na pala ako di nakakapagkwento sa munti kong tirahan ng mga sulating nagkkwento ng buhay ko sa pang araw araw.

Kamusta na ba talaga ako?

Masaya Ba?/

Malungkot?

Masaya nga ba ako ngayon?? masaya sa mga nakakasama at nakikilala ko, sa mga ginagawa ko at sa inaasal ko.? May mga oras na piling ko malaya na ako. Nagagawa ko na kasi yung mga bagay na gusto kong gawin. Nasusubukan ko nayung mga bagay na dati pang kumukulit sa aking imahinasyon. Nakilala yung mga taong gusto ko makasama, bagamat ibat iba ng mga ugali at persipsyon sa buhay, masaya pa din ako na nakakasama ko sila. Nasubukan ko na ding ipakita yung totoong ako, yung ako na ilang taon na ding nakubli sa pagkukunwari. Mahirap gawin, mahirap isipin pero minsan masarap ding kumawala at gawin yung mga bagay na gusto mo, mapabawal man o mapabuti.

Ibang mundo na nga ba yung kinagagalawan ko, o hamon lang ito na dapat kung harapin.? Kagaya ng dati , gusto ko makawala sa makamundo kong sarili . Gusto to ko maipakita sa lahat kung anung meron ako, kung anung pwede kong gawin. nagunit sadyang pinangungunahan lang talaga ako ng takot na sumubok, natatakot na baka mamaya ay magkamali at masakatan.

Sa unti unting pagtuklas sa sarili ko, di ko maiwasang bumagsak at umiyak. Masakit pala! Sa pagtahak ko sa daang di ko pa nadadaanan, minsan naliligaw din ako, di ko malaman kung saan ba talaga yung tamang daan. Di ko alam kung saan ba talaga ako patutungo.

Sumuko na din ako na parang gusto ko na lang ng ganito na lang ako, mag isa , batang invisible.! Pero kung hihinto ako, panu ako magggrow? Panu ko malalaman yung talagang direksyon ng buhay ko. Panu ko malalaman yung worth ko.

Kaya ngayon patuloy pa din ako lumalaban, patuloy na nagmamasid at tumutuklas ng mga bagy na makakapagbigay ng direksyon ng meaning ng buhay ko.

Narealize ko na sa pagtahak mo sa daang patungo sa diyos mo at sa sarili mo, di mawawala yung madadapa ka, mauuhaw, mawawala sa tamang daan. Ngunit sa patuloy na di pagsuko, pagtayo, at pagsubok sa mga daang matitinik at mababanging bahagi ng buhay, doon mo makikita na yung gusto mong malaman at madiskubre ay nakuha mo na. Sa simpleng pagtayo at di pagsuko sa mga pagsubok ay isa ng senyales na malakas ka at di ka nagiisa, may worth ka at di ka talunan. Mapapatunayan yan ng mga taong patuloy na sumusuporta sayo at umaalalay.

Sa pagsubok ng buhay di ka mag iisa basta ang diyos ang iyong kasama.

Ganito ba talaga ang pakiramdam ng nagmamahal. Masarap ngunit mahirap, masaya ngunit masakit, nakakabaliw ngunit masayang isipin. Ganito na siguro yung nararamdaman ko. Inlove na ba ako? o sinusubukan ko lang ang sarili ko na mabago yung paligiran na nakasanayan ko na. Sa totoo lang hindi na bago sa akin nag magmahal, ang magmahal sa kaibigan ay parang walang pinagkaiba sa pagmamahal ko sa sarili ko. Ganun ako magmahal, paminsan minsan ay nasasaktan ngunit kadalasan naman ay naliligayahan. Ilang taon na din yung sumubok ako magamahal ng "special one" na masasabi ngunit sa di kasiguraduhan di ko na pinagpatuloy.

Meron nga bang special someone na masasabi?? Ganyan yung pagiisip ko noon, na para bang sapat na sa akin na may nagmamahal sa akin bilang kaibigan at turingang magkakapatid. Nguint napagtanto ko, kelan ko ba mararamdaman yung special love na nasasabi,?? Kelangan ko na nga siguro na panuorin yung pelikula ng idol kong si John Llyod para malaman ko kung anu ba talaga meron sa "special love".

"Everyday I've been thinking about you I can't stand another day without you Gotta memory that I hope comes true. Is this love? Every night a little hope is passing. Is there something here that could be lasting. Every beat of my heart is asking.Is this love? What was i thinking, Trustin' and believin' in you. Your words are misleading ,And now I feel like a fool
Is this Love?? " isa sa mga linya sa kanta ni Sarah Geronimo.

Napapnsin ko na din na sa ilang araw na ako ay malungkot, siya ang dahilan. Ang kasiyahan na nararamdaman kapag nakikita mo siya, at ang maapektuhan sa love story na pinanunuod sa TV. Kinikilig?? ito na ba yung pakiramdam na nararamdam ko, sa tuwing narerelate ko ang sarili ko sa pelikula ng romansa o sa twing siya ay aking makikita, o sa oras na siya ay kasama. OH MY GULAY!! Ito na nga ata. IN LOVE na ako.

Dapat na ba ako magsaya o dapat akoy matakot na. Dahil sa unang babaeng mamahalin ko ay baka mawala pa. Nakakatakot na baka sa unang pagkakataon ako ay sumablay pa, na baka matulad sa mga baliw sa pagibig na napunta sa kawalan.

Pero wala naman siguro masama kung aking susubukan na sa pagmamahal akoy muling magtiwala. Ang masaktan ay bahagi na ng buhay ng isang tao, at ang magmahal na siguro ang pangunahing dahilan kung bakit marami ang patuloy na nasasaktan. Ngunit sa lahat ang pag ibig na nga ang pinaka misteryoso at pinaka masarap sa lahat, na kung saan lahat pwede makaranas at pwedeng makaramdam.

LOVE and LOVE until it HURTS no MORE!!